Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje
Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania, a jego treść odzwierciedla dane, którymi organ dysponuje w swoich zasobach w tym dniu. Wydanie zaświadczenia nie jest poprzedzane postępowaniem dowodowym, charakterystycznym dla postępowania podatkowego, w ramach którego organ rozstrzyga o istnieniu lub nieistnieniu obowiązku podatkowego.
Wznowienie postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte choć jedną z kwalifikowanych wad procesowych wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.
Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego w ramach pomocy społecznej ma charakter uznaniowy, a organy administracyjne mogą odmówić jego przyznania działając w granicach uznania administracyjnego, uwzględniając przesłanki ustawowe, jak i ograniczone środki oraz liczbę potrzebujących (art. 39 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej). Spełnienie kryteriów dochodowych nie gwarantuje automatycznego przyznania świadczenia
Decyzja o odmowie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych musi być oparta na prawidłowo zgromadzonym materiale dowodowym i właściwie umotywowana, a postępowanie dowodowe nie może być prowadzone w sposób dowolny, lecz musi odzwierciedlać rzeczywisty stan zdrowia wnioskodawcy.
Alimenty przyznane na dzieci, które nie zamieszkują wspólnie z rodzicem, nie powinny być uwzględniane jako dochód tego rodzica przy ustalaniu prawa do świadczeń z pomocy społecznej.
Alimenty wypłacane na rzecz dzieci przebywających poza wspólnym gospodarstwem domowym nie mogą być zaliczane do dochodu osoby ubiegającej się o świadczenia pomocy społecznej; dochodem tej osoby są jedynie środki, które bezpośrednio zwiększają jej własną zdolność finansową.
Zasiłek celowy specjalny może być przyznany osobie przekraczającej kryterium dochodowe w szczególnie uzasadnionym przypadku, jednak decyzja ta ma charakter uznaniowy, co oznacza, że organ nie jest zobowiązany do jego przyznania. Ocena dokonana przez organ w ramach granic uznania administracyjnego podlega kontroli sądu administracyjnego jedynie w zakresie wykraczania poza te granice.
Decyzja o przyznaniu specjalnego zasiłku celowego ma charakter uznaniowy i wymaga ocenienia, czy sytuacja wnioskodawcy jest szczególnie uzasadniona i wyraźnie odbiega od sytuacji innych osób wymagających pomocy, zgodnie z określonymi normami prawa materialnego.
Decyzja kasacyjna organu odwoławczego jest uzasadniona, gdy postępowanie pierwszej instancji było wadliwe i nie zgromadzono wystarczających dowodów do jednoznacznego rozstrzygnięcia, co ma istotny wpływ na będące przedmiotem oceny zgodności z prawem decyzji.
Wznowienie postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte choć jedną z kwalifikowanych wad procesowych wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.
Wznowienie postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte choć jedną z kwalifikowanych wad procesowych wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.
Specjalny zasiłek celowy przyznawany jest wyłącznie w "szczególnie uzasadnionych przypadkach", które muszą cechować się nagłością, drastycznością, oraz poważnymi skutkami dla beneficjenta, a jego decyzja ma charakter uznaniowy, co oznacza, że nie każda sytuacja trudna dla strony kwalifikuje się do otrzymania takiego wsparcia.
Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter uznaniowy, co oznacza, że nie jest oparta na automatyzmie przyznawania środków, lecz bierze pod uwagę okoliczności konkretnej sprawy, możliwości finansowe organu oraz zgodność zgłaszanych potrzeb z celami pomocy społecznej.
Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego specjalnego ma charakter uznaniowy i wymaga wykazania, że sytuacja wnioskodawcy odbiega istotnie od innych trudnych przypadków objętych systemem pomocy społecznej, co nie zwalnia z konieczności spełnienia ustawowych kryteriów dochodowych.
Decyzja administracyjna w sprawie przyznania specjalnego zasiłku celowego ma charakter uznaniowy i sąd administracyjny bada jedynie, czy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego oraz czy decyzja nie nosi cech dowolności.