Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że prawidłowo wydane decyzje administracyjne w sprawie umorzenia należności z tytułu składek są zgodne z prawem, jeśli brakuje dowodów na istotne naruszenia prawa, co podkreśla konieczność precyzyjnego formułowania zarzutów w skardze kasacyjnej.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie, która pobiera świadczenie socjalne o podobnym charakterze przyznane przez inne państwo, co wynika z zasady niedopuszczenia do kumulacji świadczeń o analogicznym charakterze w różnych państwach.

Nienależnie pobrane świadczenia rodzinne z tytułu przekroczenia kryterium dochodowego muszą być zwrócone, gdy świadczeniobiorca został prawidłowo poinformowany o skutkach uzyskania dochodu, a mimo to nie poinformował organu o zmianie sytuacji dochodowej (art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r.).

Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji administracyjnej, które nie wpływa merytorycznie na treść rozstrzygnięcia, jest dopuszczalne w trybie art. 113 § 1 k.p.a., o ile omyłka jest techniczna i oczywista, a cały materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na prawidłowo ustalony stan faktyczny.

Doręczenie decyzji administracyjnej sporządzonej w formie elektronicznej musi spełniać wymogi formalne przewidziane w art. 393 § 2 k.p.a., a ich niespełnienie skutkuje brakiem skuteczności obrotu prawnego decyzji i uznaniem skargi na taką decyzję za niedopuszczalną.

Podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego, jeśli faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Okoliczność, że usługa została faktycznie wykonana, nie ma znaczenia, jeśli organ podatkowy wykaże, że jej wystawca nie był rzeczywistym wykonawcą, a podatnik miał lub powinien był mieć świadomość tego faktu.

Decyzje w sprawach zasiłków celowych, w tym zasiłków specjalnych, mają charakter uznaniowy. Organy administracyjne nie są zobligowane do przyznania tych świadczeń, jeżeli brak jest 'szczególnie uzasadnionego przypadku', który musi być wyrazisty i odbiegać od sytuacji innych osób.

Decyzja o przyznaniu specjalnego zasiłku celowego ma charakter uznaniowy i wymaga wykazania szczególnie uzasadnionych przypadków, które muszą odbiegać od sytuacji innych osób w trudnym położeniu, a sąd administracyjny bada jedynie, czy organ nie przekroczył granic uznania i czy decyzja nie jest dowolna.

Decyzja o przyznaniu specjalnego zasiłku celowego w ramach pomocy społecznej ma charakter uznaniowy, a sąd administracyjny w kontroli tej decyzji bada, czy organ administracji publicznej nie przekroczył granic uznania i czy decyzja nie była dowolna. 'Szczególnie uzasadniony przypadek' uzasadniający przyznanie zasiłku musi być wyjątkowy na tle innych podobnych sytuacji.