Przywrócenie terminu na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. wymaga uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, a ogólne trudności organizacyjne związane z pandemią COVID-19 nie stanowią wystarczającej przesłanki do jego automatycznego przywrócenia.

Dla przywrócenia terminu administracyjnego istotne jest wykazanie braku własnej winy, a ogólne trudności organizacyjne związane z pandemią COVID-19 nie stanowią automatycznej przesłanki do przywrócenia terminu, jeśli strona nie podejmuje prób realizacji obowiązku w możliwy sposób.

Przewlekłość postępowania administracyjnego w sprawach udostępnienia informacji publicznej musi być oceniana z uwzględnieniem kwalifikacji informacji jako publicznej czy przetworzonej, oraz ewentualnego nadużycia prawa do informacji publicznej przez wnioskodawcę.

Nadużycie prawa do informacji publicznej nie wyklucza obowiązku organów do rozpatrywania wniosków w sposób przewidziany w ustawie, a odmowa z tego tytułu wymaga wydania formalnej decyzji administracyjnej.

Przepis art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych obejmuje zwolnienie zakładu pracy chronionej z opłat publicznoprawnych, w tym opłat abonamentowych, z wyjątkiem opłat skarbowych i sankcyjnych, niezależnie od zamkniętego katalogu zwolnień określonego w ustawie o opłatach abonamentowych.

Przywrócenie terminu na dokonanie czynności administracyjnej wymaga uprawdopodobnienia braku winy strony w uchybieniu terminu, przy czym przeszkoda uniemożliwiająca dotrzymanie terminu musi być niemożliwa do przezwyciężenia nawet przy użyciu największego dostępnego wysiłku.