Aby odmówić udostępnienia informacji publicznej na podstawie nadużycia prawa, organ musi precyzyjnie wykazać, że wnioskujący działa niezgodnie z celem prawa do informacji publicznej, co wymaga szczegółowej analizy okoliczności faktycznych i intencji wnioskodawcy, a jedynie w przypadkach jednoznacznych można posłużyć się konstrukcją nadużycia tego prawa.

Organ rentowy nie może jednostronnie wycofać zaświadczenia A1 bez przeprowadzenia procedury współpracy z instytucją właściwą innego państwa członkowskiego, ponieważ narusza to zasadę lojalnej współpracy i może prowadzić do wyłączenia ubezpieczonego z systemu zabezpieczenia społecznego.

Organ rentowy nie jest uprawniony do ustalania podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w odniesieniu do form prowadzonej działalności, gdyż kompetencja ta zastrzeżona jest dla Narodowego Funduszu Zdrowia. Sąd ubezpieczeń społecznych, kontrolując decyzje organu rentowego, nie może orzekać poza zakresem właściwości tego organu.

Sąd odwoławczy nie może orzekać w składzie jednoosobowym, jeżeli w pierwszej instancji przypisana czynowi kwalifikacja prawna wymaga postępowania w składzie większym, co implikuje konieczność orzekania również przez sąd apelacyjny w składzie trzyosobowym zgodnie z art. 29 § 1 k.p.k.

Władze publiczne są zobowiązane do określania wysokości dotacji dla jednostek oświatowych zgodnie z ustawowymi regulacjami, a brak obowiązku finansowania szkół niepublicznych na poziomie zbliżonym do szkół publicznych nie narusza Konstytucji RP.

Klauzule umowne odsyłające do jednostronnie ustalanych przez bank kursów walutowych stanowią niedozwolone postanowienia umowne, a ich abuzywność skutkuje nieważnością umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej w całości, bez możliwości uzupełnienia jej treści innymi mechanizmami ustalania kursów.