Uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego musi być wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić kontrolę instancyjną z punktu widzenia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej.

Wykonywanie działalności w zakresie przewozu osób bez wymaganego zezwolenia lub licencji stanowi naruszenie ustawy o transporcie drogowym, niezależnie od formalizacji działalności, a odpowiedzialność podmiotu ustala się na podstawie faktycznego wykonywania przewozu.

Dla uznania wykonywania przewozu drogowego za działalność gospodarczą wymagającą odpowiednich zezwoleń i licencji, wystarczające jest ustalenie faktycznego wykonywania przewozu za odpłatnością, nawet jeśli nie ma formalnego zgłoszenia tej działalności.

Fakt uprzedniego skazania, choć zatartego, może być uwzględniany przy ocenie, czy nabycie obywatelstwa polskiego przez cudzoziemca stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, co oznacza, że decyzja o uznaniu za obywatela polskiego wymaga dokonania prognozy na przyszłość na podstawie całokształtu informacji o cudzoziemcu, z uwzględnieniem jego dotychczasowej postawy i zachowania.

Mandat karny nie może być podstawą do zastosowania recydywy szczególnej, o której mowa w art. 38 k.w., co uniemożliwia nadzwyczajne surowsze orzeczenie kary aresztu za wykroczenie zagrożone łagodniejszą karą.