Nabycie z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, wymaga spełnienia wszystkich przesłanek łącznie, w tym w szczególności wykazania sprawowania faktycznego władztwa nad nieruchomością przez jednostkę samorządu terytorialnego na dzień 31 grudnia 1998 r.

Decyzja o stwierdzeniu nabycia przez jednostki samorządu terytorialnego lub Skarb Państwa własności nieruchomości zajętych pod drogę publiczną z mocy prawa powinna być oparta na jednoznacznych dowodach potwierdzających zajęcie i władanie nieruchomości przez podmioty publiczne na dzień 31 grudnia 1998 r.

Pouczenie beneficjenta świadczeń rodzinnych powinno być zrozumiałe dla przeciętnego odbiorcy i wskazywać na obowiązek poinformowania o zmianach mających wpływ na prawo do świadczeń, w tym w szczególności o uzyskaniu nowego orzeczenia o niepełnosprawności, co stanowi podstawę do uznania świadczeń za nienależnie pobrane, jeśli beneficjent nie dopełni tego obowiązku.

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, musi być zgodne z planami zagospodarowania przestrzennego i jasno określone w decyzji jako niezbędne do realizacji celu publicznego, przy czym brak zgody właściciela wymaga wcześniejszego przeprowadzenia rokowań, które nie muszą być formalnie zakończone, lecz muszą być zainicjowane i

Nie jest możliwy zwrot wywłaszczonej nieruchomości, jeśli w momencie orzekania nie znajduje się ona we władaniu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Nawet jeśli dana nieruchomość okazała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, decyzja o zwrocie jest niewykonalna, gdy nie leży w gestii wywłaszczającego podmiotu publicznoprawnego. Teza od Redakcji