Uzasadnienie interpretacji podatkowej musi być realne, jasne, logiczne oraz konkretne, a jego wartość argumentacyjna powinna wynikać z wyczerpującej analizy interpretowanych przepisów oraz konkluzji – o jakości uzasadnienia nie świadczy jego obszerność, lecz rzeczywista treść wykładni prawa.

Organ ochrony środowiska, stosując art. 362 ust. 2 ustawy Prawo Ochrony Środowiska, ma uznanie administracyjne co do treści decyzji o ograniczeniu oddziaływania na środowisko, które musi jednak być realizowane w granicach przepisów i przy uwzględnieniu specyfiki sprawy.

Brak właściwego umocowania do wystawienia tytułu wykonawczego przez organ administracyjny powoduje jego nieważność, co uzasadnia umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie takich dokumentów. Sąd apelacyjny w postępowaniu administracyjnym zobligowany jest do szczegółowej analizy, czy przedstawione umocowania są zgodne z przepisami prawa administracyjnego.

Dla uznania obiektu za trwale związany z gruntem kluczowe są aspekty związane z jego masą, solidnością konstrukcji i możliwością przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, a nie wyłącznie techniczne rozwiązania zastosowane przy jego posadowieniu na gruncie.

Zgodnie z art. 56 § 1 u.p.e.a., brak jest podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sytuacji braku wymienionych w tym przepisie przesłanek, co wyłącza możliwość zastosowania przepisów Prawa budowlanego dotyczących procedur legalizacyjnych do decyzji prawomocnych sprzed ich wprowadzenia.

Brak potwierdzenia spełnienia warunków z art. 4 przez Prezesa IPN wyklucza możliwość uzyskania statusu działacza opozycji antykomunistycznej zgodnie z art. 5 ustawy o działaczach opozycji.

Przepis art. 43a § 2 k.k. nakłada na sąd obowiązek orzeczenia świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym w razie skazania za przestępstwo określone w art. 244 k.k., bez możliwości odstąpienia od tego obowiązku.

Usługi zarządzania ryzykiem, w kontekście art. 15e ust. 1 u.p.d.o.p., nie mogą być automatycznie kwalifikowane jako usługi doradcze lub zarządcze, ograniczone w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodu, bez szczegółowego uzasadnienia i wykazania ich istotnych cech zbieżnych z wymienionymi usługami w przepisie.

Przetwarzanie danych osobowych przez bank na podstawie art. 105a ust. 3 prawa bankowego jest dopuszczalne tylko po skutecznym poinformowaniu klienta o przetwarzaniu bez zgody, gdzie bank ma obowiązek wykazania doręczenia tej informacji.

Nieudowodnienie prawidłowego doręczenia informacji o zamiarze przetwarzania danych osobowych skutkuje brakiem możliwości ich legalnego przetwarzania bez zgody właściciela, zgodnie z art. 105a ust. 3 ustawy Prawo bankowe. Skarga kasacyjna banku zostaje oddalona.

Art. 105a ust. 3 ustawy Prawo bankowe obliguje bank do wiarygodnego potwierdzenia poinformowania klienta o zamiarze przetwarzania jego danych osobowych bez zgody, co nie może opierać się wyłącznie na dowodzie nadania przesyłki.

Sąd administracyjny jest zobowiązany do badania, czy wszczęcie postępowania karnoskarbowego miało charakter instrumentalny, służący wyłącznie zawieszeniu biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Brak uwzględnienia tej analizy przez WSA skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Województwo realizując projekt proinnowacyjny w ramach zadań publicznych, z dofinansowaniem unijnym, nie działa jako podatnik VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 UPTU, odrzucając skargę kasacyjną Dyrektora KIS.

Brak obowiązku podatkowego skarżącego w Malezji i Wielkiej Brytanii wyklucza zastosowanie ulgi abolicyjnej, uzasadniając opodatkowanie dochodów w Polsce na zasadach ogólnych.

Prawidłowe uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego musi rzetelnie odnosić się do zebranego materiału dowodowego oraz do zarzutów skarżącego, umożliwiając instancyjną kontrolę orzeczenia.

Decyzje ostateczne organów podatkowych mogą być wznowione wyłącznie w przypadku spełnienia przesłanek z art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej; nowe okoliczności faktyczne muszą istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej i nie być znane organowi, który wydał decyzję.

Zgodnie z art. 29 Ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, zmiana stanu wody na gruncie, nawet legalna, która prowadzi do szkody na gruntach sąsiednich, może być przedmiotem działań administracyjnych mających na celu przywrócenie poprzedniego stanu lub nałożenie obowiązku wykonania urządzeń zapobiegających dalszym szkodom.

Zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ograniczająca się do części tekstowej nie wymaga sporządzenia nowego rysunku planu miejscowego jako załącznika graficznego, jeżeli nie wprowadza ona terenów podlegających ochronie na podstawie przepisów odrębnych.