Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną PPWIS, potwierdza konieczność wszechstronnego i zgodnego z zasadami dowodowymi ustalenia stanu faktycznego przed wydaniem decyzji administracyjnej nakładającej karę pieniężną.
Skarga kasacyjna, zarzucająca WSA niewłaściwą ocenę dowodów i naruszenie przepisów proceduralnych w sprawie uznania choroby zawodowej, została oddalona przez NSA. Stwierdzenie choroby zawodowej u pracownika W. Sp. z o.o. pozostaje w mocy.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż nie doszło do naruszenia prawa przy odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji środowiskowej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, oddalając skargę kasacyjną jako bezzasadną.
Dla uznania prawidłowości klasyfikacji taryfowej towarów, istotnym pozostaje precyzyjne ustalenie ich funkcjonalnych cech i zastosowanie odpowiednich regulacji celnych przez organ administracyjny, nawet bez sięgania po zewnętrzne opinie biegłego.
Krajowe organy celne nie posiadają kompetencji do oceny prawidłowości działań UE w kontekście przyznania kontyngentu taryfowego; decyzji UE nie można podważać przed sądami krajowymi.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowo przeprowadzona wykładnia art. 31zo ust. 1 ustawy COVID-19 nie uzasadnia uwzględnienia żądania skargi kasacyjnej o zwolnienie z obowiązku opłacania składek, gdy nie spełniono przesłanek dot. zgłoszenia ubezpieczonych.
Organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, jeśli decyzja pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a zakres wymagający wyjaśnienia ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie, co wyklucza uzupełnienie postępowania dowodowego na poziomie odwoławczym zgodnie z art. 136 k.p.a.
Przepis art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym znajduje zastosowanie tylko w sytuacjach, gdy jedno zachowanie deliktowe wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszeń określonych w załącznikach nr 3 i nr 4 do tej ustawy.
Sprzeciwienie się przyjęciu, że działalność opiekuńcza wyklucza podejmowanie zatrudnienia, jest nieuzasadnione, gdy spełnia przesłanki wyłączności opieki nad osobą legitymującą się znacznym stopniem niepełnosprawności.
Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy dotyczą zawieszenia terminów wszystkich spraw administracyjnych cudzoziemców, obejmując nie tylko obywateli Ukrainy związanych z konfliktem zbrojnym, ale także innych cudzoziemców.
Likwidator spółki z o.o. nie ma legitymacji do wszczęcia postępowania nadzorczego w imieniu likwidowanej spółki, gdyż czynności te nie mieszczą się w zakresie czynności likwidacyjnych, jak ściągnięcie wierzytelności, określonych w art. 282 K.s.h.
Sąd orzekł, że pojęcie "poinformowania" na gruncie art. 105a ust. 3 Prawa bankowego wymaga rzeczywistego doręczenia informacji adresatowi, a nie jedynie wysłania listu. Brak dowodu doręczenia skutkuje brakiem uprawnienia do przetwarzania danych bez zgody.
Organ administracyjny prawidłowo odmówił udostępnienia informacji, której ujawnienie mogłoby naruszać tajemnicę przedsiębiorstwa, a jego bezczynność w kontekście udostępnienia informacji publicznej była niezasadna.
W sprawie dopuszczalne jest badanie przez sąd administracyjny, czy wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało realny lub instrumentalny charakter w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, zgodnie z uchwałą NSA I FPS 1/21.
Organy prowadzące ewidencję gruntów nie mają kompetencji do merytorycznej oceny legalności wyboru zarządu wspólnoty gruntowej, a badanie formalnej poprawności wniosku ogranicza się do weryfikacji zgodności ze zgłoszonymi dokumentami.
Brak potwierdzenia spełnienia warunków z art. 4 przez Prezesa IPN wyklucza możliwość uzyskania statusu działacza opozycji antykomunistycznej zgodnie z art. 5 ustawy o działaczach opozycji.
Przepis art. 43a § 2 k.k. nakłada na sąd obowiązek orzeczenia świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym w razie skazania za przestępstwo określone w art. 244 k.k., bez możliwości odstąpienia od tego obowiązku.
Dokumenty znajdujące się w aktach postępowania karnego, takie jak akt oskarżenia i apelacja, są udostępniane wyłącznie w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania karnego, wyłączając tym samym ich rozpatrywanie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku stanowi bezwzględną przeszkodę procesową, powodującą obowiązek umorzenia wszczętego postępowania karnego.