W przypadku wycofania wniosku o klasyfikację gleboznawczą postępowanie staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie. Decyzje administracyjne muszą być zgodne z proceduralnymi oraz materialnoprawnymi zasadami; brak przesłanek do zmiany ewidencji uzasadnia zgodność decyzji z prawem.

Zgodnie z art. 20 ust. 3a Prawa geodezyjnego i kartograficznego, ewidencja gruntów w odniesieniu do lasów powinna spełniać wymogi ustawy o lasach, z uwzględnieniem planów urządzenia lasu, a klasyfikacja działki jako lasu nie naruszała prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając naruszenie przepisów postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie oceny legalności decyzji kasatoryjnej Ministra, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie posiada kompetencji do nakazywania ujawnienia danych osobowych osób trzecich na podstawie art. 58 RODO. W przypadku braku takich kompetencji organ administracyjny uprawniony jest do odmowy wszczęcia postępowania.

Dostawa kanapek w sklepach firmowych, nie modyfikowanych na zamówienie i bez usług wspomagających, nie może być klasyfikowana jako usługi gastronomiczne (PKWiU 56) i winna podlegać niższej stawce VAT, respektując zasadę neutralności podatkowej.

Dochody z korekty rentowności są kwalifikowane do zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, jeśli wynikają z działalności prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej na podstawie zezwolenia, i pozostają w ścisłym związku funkcjonalnym z tą działalnością.

Prawomocne zatwierdzenie układu restrukturyzacyjnego uniemożliwia wydanie decyzji o zabezpieczeniu zobowiązań objętych układem, gdyż z dniem jego uprawomocnienia postępowania zabezpieczające zostają umorzone, a tytuły egzekucyjne tracą wykonalność.

Do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów nie wystarczy wykazanie fizycznego otrzymania towaru; konieczne jest odpowiednie udokumentowanie zgodności podmiotowej i przedmiotowej transakcji. Faktury nieodzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych nie mogą stanowić podstawy do odliczeń podatkowych.

Brak określenia w uchwale terminu wykonania obowiązków nie musi prowadzić do jej nieważności; sanacja takiego stanu prawnego należy do kompetencji gminy, która może uchwałę zmienić.

Ograniczenia wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o ile są zgodne z obowiązującym studium, mieszczą się w zakresie władztwa planistycznego gminy, nawet jeśli uszczuplają prawo własności.

Kara łączna orzeczona wyrokiem nakazowym nie może przekraczać limitów określonych w art. 502 § 1 k.p.k., tj. 200 stawek dziennych lub 200 000 złotych, nawet jeśli suma kar jednostkowych to uzasadnia.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej emeryturę, chyba że zawiesi prawo do jej pobierania; przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych nie umożliwiają wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego jedynie w wysokości przekraczającej kwotę pobieranego świadczenia emerytalnego.

W przypadku zmiany stanu prawnego, gdy sąd orzeka po dacie, od której niższa wartość szkody wyklucza odpowiedzialność karną za przestępstwo na rzecz wykroczenia, sąd musi to uwzględnić i w razie istnienia uprzedniego prawomocnego orzeczenia dotyczącego tego samego czynu, dochodzi do powagi rzeczy osądzonej, co skutkuje umorzeniem postępowania (art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.).

Krajowe organy celne nie posiadają kompetencji do oceny prawidłowości działań UE w kontekście przyznania kontyngentu taryfowego; decyzji UE nie można podważać przed sądami krajowymi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowo przeprowadzona wykładnia art. 31zo ust. 1 ustawy COVID-19 nie uzasadnia uwzględnienia żądania skargi kasacyjnej o zwolnienie z obowiązku opłacania składek, gdy nie spełniono przesłanek dot. zgłoszenia ubezpieczonych.

Dla uznania prawidłowości klasyfikacji taryfowej towarów, istotnym pozostaje precyzyjne ustalenie ich funkcjonalnych cech i zastosowanie odpowiednich regulacji celnych przez organ administracyjny, nawet bez sięgania po zewnętrzne opinie biegłego.

Sprzeciwienie się przyjęciu, że działalność opiekuńcza wyklucza podejmowanie zatrudnienia, jest nieuzasadnione, gdy spełnia przesłanki wyłączności opieki nad osobą legitymującą się znacznym stopniem niepełnosprawności.

Organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, jeśli decyzja pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a zakres wymagający wyjaśnienia ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie, co wyklucza uzupełnienie postępowania dowodowego na poziomie odwoławczym zgodnie z art. 136 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną PPWIS, potwierdza konieczność wszechstronnego i zgodnego z zasadami dowodowymi ustalenia stanu faktycznego przed wydaniem decyzji administracyjnej nakładającej karę pieniężną.