Moment uprawomocnienia się orzeczenia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku jest kwalifikowany jako ponowny moment powstania obowiązku podatkowego, gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania. W konsekwencji, w sytuacji prawnej określonej w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, zastosowanie znajduje, wynikający z art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej, 3-letni termin przedawnienia.
Warunkiem koniecznym orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu/byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest wykazanie przez organ podatkowy, że osoba ta pełniła funkcję w dacie powstania zaległości podatkowej, co do której organ orzeka o odpowiedzialności. Ponadto, organ ma wykazać, że egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.
Decyzja administracyjna nie może być skutecznie zakwestionowana tylko z tego powodu, że organ nie zwrócił się o opinię dodatkowego biegłego, jeżeli ustalenie stanu faktycznego nie zostało wykazane jako wadliwe, oraz brak jest obowiązku przeprowadzania dowodu z opinii biegłego nawet gdy sprawa wymaga wiadomości specjalnych, o ile pierwotna opinia nie budzi wątpliwości.
Decyzja reprywatyzacyjna może zostać wzruszona, jeżeli przeniesienie roszczeń do nieruchomości było rażąco sprzeczne z interesem społecznym, a ocena tej przesłanki nie wymaga prejudykatu sądowego. Ustalanie kręgu stron z uwagi na następstwo prawne i skuteczność pełnomocnictwa jest kluczowe dla prawidłowego prowadzenia postępowania reprywatyzacyjnego.
Posiadaczami odpadów w rozumieniu ustawy o odpadach są osoby władające powierzchnią ziemi, na której odpady się znajdują, a ocenę, czy dany przedmiot kwalifikuje się jako odpad, należy przeprowadzać z uwzględnieniem 'pozbycia się' materiału przez jego wcześniejszego posiadacza, niezależnie od subiektywnej oceny jego obecnego posiadacza.
Zgodnie z ustawą z 2021 roku, postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych wydane przed ponad 30 laty ulegają umorzeniu, co ma na celu stabilizację stosunków prawnych i ograniczenie trudności dowodowych wynikających z upływu czasu. Postępowania nadzorczego nie można prowadzić dla decyzji nieostatecznych.
Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do realizacji zabezpieczenia zobowiązania, które faktycznie nie istnieje. Wskazanie w zawiadomieniu o zajęciu wierzytelności należności, które nie wynikają z prawomocnej decyzji podatkowej, stanowi naruszenie przepisów art. 89 § 1 w związku z art. 164 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Wskazanie konkretnej wierzytelności w zawiadomieniu o zajęciu jest konieczne do ustalenia tożsamości zobowiązania, którego dotyczy zabezpieczenie. Brak precyzyjnego określenia wierzytelności, w szczególności poprzez podanie jej źródła i kwoty, stanowi naruszenie art. 89 w związku z art. 67 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Decyzja o warunkach zabudowy może być wydana jedynie w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na danym obszarze. Stwierdzenie nieważności uchwały przez organ nadzoru oznacza, że uchwała nie weszła do obrotu prawnego i nie wywołała skutków prawnych, co skutkuje dalszym obowiązywaniem planu miejscowego.
Obowiązek zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego wymaga nie tylko ustalenia braku prawa do świadczenia, lecz także wykazania złej wiary po stronie świadczeniobiorcy, co nie może być domniemane wyłącznie na podstawie wcześniejszych orzeczeń dotyczących pozorności tytułu do ubezpieczeń.
Środki zabezpieczające w postaci terapii farmakologicznej mogą być stosowane wyłącznie w celu osłabienia popędu seksualnego oskarżonego, i nie powinny być orzekane dla korygowania zachowań, które z popędem seksualnym nie mają związku.
Postanowienie o wznowieniu postępowania ma charakter formalny i nie rozstrzyga o realnym istnieniu przesłanek wznowienia, które oceniane są w późniejszym etapie przez organ administracyjny; skuteczność zarzutów skargi kasacyjnej wymaga ich precyzyjnego uzasadnienia zgodnie z wymaganiami p.p.s.a.
NSA ma prawo ograniczyć uzasadnienie wyroku do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, a w sprawach dotyczących sprostowania oczywistych omyłek w decyzjach administracyjnych skarga kasacyjna musi dokładnie wskazywać naruszone przepisy, aby mogła być skutecznie rozpatrzona.