Nieprawidłowości w procedurze wyboru społecznego inspektora pracy nie pozbawiają wybranego pracownika ochrony stosunku pracy, jeżeli pracownik faktycznie pełnił tę funkcję. Wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi podlegającemu szczególnej ochronie jest nieskuteczne, jeżeli konsultacje związkowe nie zostały przeprowadzone w wymaganej formie pisemnej.

Decyzja o nałożeniu kary pieniężnej na podstawie ustawy SENT musi uwzględniać zasadę proporcjonalności oraz wymaga wnikliwej analizy przesłanek interesu publicznego i ważnego interesu przewoźnika w celu zapewnienia, iż kara jest niezbędna i proporcjonalna do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Nie można łączyć kar jednostkowych na podstawie art. 85 k.k., gdy zmiana kwalifikacji prawnej czynów na wykroczenia uniemożliwia takie połączenie; orzeczenie wyroku łącznego powinno uwzględniać aktualny stan prawny oraz charakter skazania.

Jeżeli organ pierwszej instancji błędnie ustalił obszar oddziaływania inwestycji, co uniemożliwiło udział wszystkich stron postępowania, organ odwoławczy zobowiązany jest uchylić decyzję na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., aby nie naruszyć zasady dwuinstancyjności postępowania, wynikającej z art. 15 k.p.a. Teza od Redakcji

Nie można orzekać kary łącznej, która przewyższa górną granicę sumy kar jednostkowych faktycznie wymierzonych, ani pomijać niewykonanych zakazów tego samego rodzaju, chyba że nie ma możliwości ich połączenia.

Do oceny roszczeń funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej dotyczących nierównego traktowania w wynagrodzeniu i awansach nie mają zastosowania przepisy Kodeksu pracy, lecz ustawa o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania.

Czynności składające się na usługę pośrednictwa w zawieraniu umów o zarządzanie Pracowniczymi Planami Kapitałowymi (PPK) przez podmioty zatrudniające są nierozerwalnie związane z pośrednictwem w zawieraniu umów o prowadzenie PPK i podlegają zwolnieniu od podatku VAT jako usługi dotyczące instrumentów finansowych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku od towarów i usług.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uważa się dzień ujęcia kosztu w księgach rachunkowych na podstawie faktury, przy czym faktyczna data zaksięgowania nie zmienia kwalifikacji danego wydatku jako kosztu pośredniego. W przypadku kosztów bezpośrednich związanych z przychodami danego okresu data ta musi być zgodna z momentem