Art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej zawiera dwie przesłanki, przy zaistnieniu których organ podatkowy może w drodze decyzji zastosować ulgę podatkową, tj. "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny". Terminy te są pojęciami nieostrymi, natomiast o istnieniu ważnego interesu podatnika decydują kryteria obiektywne, zgodne z powszechnie obowiązującą hierarchią ważności.

Umowa pożyczki nie staje się nieważna w całości z powodu zastrzeżenia w niej odsetek i prowizji, które nie są ujawnione w treści aktu notarialnego; ważność umowy należy rozpatrywać w kontekście możliwości zawarcia umowy bez tych postanowień oraz istnienia interesu prawnego w ustaleniu jej nieważności.

Organ administracyjny, wydając decyzję w sprawie nałożenia kary pieniężnej, musi bezwzględnie przestrzegać oceny prawnej zawartej w prawomocnych wyrokach sądów administracyjnych, a także uwzględniać aktualny stan faktyczny, aby decyzja była zgodna z zasadami praworządności i proporcjonalności.