Dozór kuratora w przypadku warunkowego zawieszenia kary jest obowiązkowy w odniesieniu do sprawcy, który popełnił przestępstwo z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej, niezależnie od późniejszych zmian okoliczności, takich jak śmierć pokrzywdzonej.

Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej możliwe jest jedynie w sytuacji, gdy organ podatkowy stwierdzi wystąpienie jednej z przesłanek – ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego. Stwierdzenie tych przesłanek otwiera możliwość rozważenia zakresu zastosowania ulgi, lecz nie oznacza automatycznego jej przyznania.

Skarga kasacyjna G. sp. z o.o. odnośnie przedawnienia zobowiązań podatkowych za 2014 r. podlega oddaleniu, z uwagi na prawidłowo ustalone zawieszenie biegu terminu przedawnienia oraz brak skutecznego podważenia oceny dowodów przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Dostawa pizzy P.G. wraz z przygotowaniem i dostawą do klienta stanowi usługi związane z wyżywieniem, klasyfikowane w PKWiU 56 i objęte stawką VAT 8%. Elementy nierozerwalne z dostawą pozwalają klasyfikować ją jako usługę, mimo fizycznej dostawy towaru.

Sprzedaż gotowego posiłku wraz z transportem nie spełnia kryteriów usługi cateringowej i powinna być traktowana jako dostawa towaru, podlegająca opodatkowaniu stawką VAT wynoszącą 8% według klasyfikacji w PKWiU jako usługi związane z wyżywieniem.

Faktury wystawione przez M. Sp. z o.o. dla N. sp. z o.o. nie dokumentowały rzeczywistych transakcji gospodarczych, stąd nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych. Skarga kasacyjna oddalona.

Działania organów nadzoru budowlanego, polegające na wstrzymaniu robót budowlanych dorozumianych jako nielegalne bez zgłoszenia, muszą uwzględniać przepisy obowiązujące w czasie realizacji inwestycji; zasady retrospektywnego stosowania prawa budowlanego nie mogą prowadzić do samowolnego wstrzymania zgłoszenia, jeśli zasady zgłaszania nie były wymagane w momencie realizacji projektu.

Decyzja administracyjna o pozwoleniu na budowę, wydana na podstawie decyzji o warunkach zabudowy, zachowuje moc prawną mimo uchwały nowego planu miejscowego. W postępowaniu wznowieniowym należy stosować stan prawny z datą decyzji pierwotnej.

NSA uznaje, iż w przypadku samowoli budowlanej, która może podlegać legalizacji, odpowiednie organy mogą nakazać rozbiórkę, jeśli inwestor nie przedłoży wymaganych dokumentów potwierdzających możliwość legalizacji.

Konstrukcja reklamowa z kontenerów morskich na prefabrykowanych płytach drogowych jest obiektem budowlanym wymagającym pozwolenia na budowę, gdyż jej trwałe związanie z gruntem spełnia wymogi prawne ustawy Prawo budowlane.

Rurociąg służący do rozprowadzania wód, ułożony bez zezwolenia, podlega przepisom legalizacji samowoli budowlanej, wymagając pozwolenia na budowę, przy czym czasowość użytkowania nie wyklucza kwalifikacji jako budowli według Prawa budowlanego.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego może określić przeznaczenie działki jako zieleń urządzoną, jeśli zgodne jest to z kierunkowymi ustaleniami studium, uwzględniając istniejące warunki i historyczne użytkowanie terenu.

Organy podatkowe uprawnione są do szacowania podstawy opodatkowania w przypadkach niezaewidencjonowanych dochodów, a postępowanie dowodowe powinno zmierzać do uzyskania stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na braki w uzasadnionych podstawach do jej uwzględnienia.

Decyzja organu odwoławczego jest decyzją ostateczną, gdy nie służy już od niej odwołanie, a wznowienie postępowania wymaga wykazania, że wyrok TSUE ma bezpośredni, istotny wpływ na treść decyzji ostatecznej.

Orzekając w granicach skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja administracyjna Prezydenta Miasta o ustaleniu wysokości dotacji oświatowej jest zgodna z prawem i nie narusza konstytucyjnego prawa do edukacji ani zasad jej finansowania określonych w ustawie o finansowaniu zadań oświatowych, podtrzymując tym samym wyrok sądu pierwszej instancji.

Dla orzeczenia środka kompensacyjnego z art. 46 § 1 k.k. w sprawach o kradzież energii elektrycznej konieczne jest dokładne ustalenie rzeczywistej wysokości szkody, oparte na faktycznych danych dotyczących ilości nielegalnie pobranej energii, a nie jedynie na taryfowej opłacie ryczałtowej ustalonej przez pokrzywdzonego.

Nadzwyczajne złagodzenie kary na podstawie art. 60 § 2 k.k. może być stosowane wyłącznie w szczególnie uzasadnionych wypadkach, wymagając szczegółowej analizy okoliczności sprawy oraz roli sprawcy, przy czym uprzednia niekaralność i stabilny tryb życia same w sobie nie stanowią dostatecznej podstawy do zastosowania tej instytucji, gdy ogólny obraz czynu wskazuje na jego wysoką szkodliwość i przemyślaną

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia jest związana z przepisami prawa, a niezgodność z lokalnymi planami ochrony środowiska nie stanowi podstawy odmowy wydania decyzji środowiskowej.

Wymiana elementów linii elektroenergetycznej, prowadząca do zachowania jej dotychczasowych parametrów, kwalifikowana jest jako remont i może być realizowana na podstawie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, bez konieczności uzyskania pozwolenia na budowę, przy braku zgody właściciela nieruchomości.

Decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości dla rozwoju infrastruktury elektroenergetycznej uzasadniona interesem społecznym i gospodarczym jest prawidłowa. Sąd podzielił, że nadrzędność tych interesów uzasadnia takie działanie.

W przypadku skazania za przestępstwo z art. 244 k.k. sąd jest zobligowany do orzeczenia obligatoryjnego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a wszelkie porozumienia procesowe muszą uwzględniać taką konieczność.

Prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia mienia za granicą nie przysługuje, gdy nie wykazano zamieszkania na byłym terytorium RP w rozumieniu odpowiednich przepisów przez osobę pozostawiającą mienie oraz gdy brak dowodu na stałe związki z nieruchomością.

Powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości uzależnione jest od faktu zakończenia prac związanych ze wznoszeniem obiektu budowlanego lub od rozpoczęcia jego użytkowania przed ostatecznym zakończeniem robót. Powstanie obowiązku podatkowego nie jest uwarunkowane uzyskaniem prawa do użytkowania budynku.