Nałożenie kary pieniężnej za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu jest niezależne od wykazania winy podmiotu, opiera się na odpowiedzialności obiektywnej, gdzie nieosiągnięcie poziomów recyklingu skutkuje obowiązkiem uiszczenia kary ustalonej na podstawie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Wysokość przewidywanego zobowiązania podatkowego ma charakter deklaratoryjny i nie stanowi o rzeczywistej wysokości zobowiązania podatkowego, która to określana jest dopiero w decyzji wymiarowej. Istotą decyzji zabezpieczającej jest dokonanie zabezpieczenia środków na zobowiązanie podatkowe, a nie precyzyjne wykazania wysokości tego zobowiązania. Kwestia szczegółowego badania wysokości zobowiązania

Z uwagi na zasady ochrony interesów w toku, ekspektatywy uzasadnionych oczekiwań a także pogłębiania zaufania adresatów norm prawnych do państwa oraz stanowionego i stosowanego przez nie prawa, uzasadnione jest przyjęcie, iż stawką właściwą dla rozliczenia zwolnienia normowanego przez art. 30 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 864, ze zm.) jest stawka

Budowa kortu tenisowego na terenie określonym jako zabudowa zagrodowa w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wymaga zgodności z przeznaczeniem terenu określonym w planie, a brak takiej zgodności uzasadnia wniesienie sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.

Decyzje dotyczące przekazania mienia ogólnonarodowego gminie w trybie uznania administracyjnego muszą opierać się na wykazaniu aktualnego związku tego mienia z realizacją zadań własnych gminy. W przypadku istniejącego takiego związku, należy rozważyć również interes społeczny i słuszny interes strony przy podejmowaniu decyzji.

Podmiot wpisany do rejestru w zakresie odbierania odpadów ma obowiązek złożenia sprawozdania zerowego nawet bez faktycznej działalności, a przepisy art. 189f k.p.a. mogą być stosowane w zakresie odstąpienia od kar administracyjnych, jeśli spełnione są odpowiednie przesłanki.

Związanie sądu prawomocnymi orzeczeniami uniemożliwia ponowne rozstrzyganie kwestii prawnej, która była już przedmiotem rozstrzygnięcia, chyba że wystąpiły nowe istotne okoliczności lub zmiany prawne uzasadniające ponowne jej zbadanie.

Art. 40 ust. 1, ust. 2a oraz ust. 2b ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 282 ze zm.) należy (...) rozumieć w ten sposób, że nawet w przypadku zgłoszenia na podstawie art. 40 ust. 2a powołanej ustawy zastrzeżeń do zaleceń pokontrolnych, przedmiotem kontroli przed sądem administracyjnym na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. są zalecenia