Przy ocenie, czy za odstąpieniem od nałożenia kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów przemawia interes publiczny, należy uwzględnić, czy podmiot odpowiedzialny za naruszenie prowadził działalność zgodną z prawem i czy w związku z tym naruszeniem doszło do uchybienia w zapłacie należnych podatków, czy chociażby do

Zgodnie z wykładnią przepisu art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym, termin na wszczęcie postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy oblicza się do dnia wydania decyzji ostatecznej przez organ administracji, a nie ogranicza się jedynie do momentu wydania decyzji przez organ I instancji.

1. Podmiot wykonujący transport to również ten, kto faktycznie podejmuje czynności z zakresu transportu drogowego, chociaż nie dopełnił warunków legalnego wykonywania działalności gospodarczej. 2. Wykonywanie transportu drogowego podlegającego sankcji traktowane być musi jako działanie faktyczne polegające na przewozie osób lub rzeczy odpowiadające definiowanemu transportowi drogowemu z tym jednak,

Decyzja administracyjna wydana w trybie nadzwyczajnym stwierdzająca nieważność ostatecznej decyzji administracyjnej może być uwzględniona tylko w przypadku, gdy decyzja dotknięta jest jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Warunkiem przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego osobom innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki, jest legitymowanie się przez rodziców osoby wymagającej opieki, osoby spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki, orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności – stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach

Realizacja inwestycji drogowej musi łączyć cele interesu publicznego z poszanowaniem praw własności prywatnej zgodnie z konstytucyjnymi standardami. Ocena proporcjonalności ingerencji w prawo własności w stosunku do potrzeb interesu publicznego wymaga analizy alternatywnych możliwości realizacji inwestycji, nie dyskredytując jednak racjonalności wybranego przez inwestora rozwiązania, jeżeli to rozwiązanie

W przypadku wszczęcia postępowania karnego skarbowego, dla skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych kluczowe jest doręczenie pełnomocnikowi podatnika, który został ustanowiony w postępowaniu, zawiadomienia o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70c Ordynacji podatkowej. Pominięcie wykonania tego obowiązku uniemożliwia zaistnienie materialnoprawnego

Zgodnie z art. 27 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i zasiłku dla opiekuna, uprawnionemu może przysługiwać wyłącznie jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną, co wyklucza możność równoczesnego przyznania obu świadczeń za ten sam okres. Warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w razie zbiegu świadczeń jest rezygnacja

1. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Jego walor, jako dowodu, wyraża się zaś w tym, że skoro jest on sporządzany podczas kontroli drogowej, to w relacji do okoliczności czasu i miejsca jej przeprowadzania umożliwia odzwierciedlenie w jego treści przebiegu czynności kontrolnych, jak również stwierdzonych

W sytuacji, gdy faktury VAT nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a skarżąca spółka miała świadomość lub mogła mieć świadomość uczestniczenia w transakcjach o wątpliwym charakterze, nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur, zwłaszcza gdy nie wykazała należytej staranności w weryfikacji kontrahenta.

Zgodnie z art. 27 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych, jeśli osoba ma prawo do kilku różnych świadczeń, może skorzystać tylko z jednego, wybranego przez siebie świadczenia. Oznacza to, że nie jest możliwe równoczesne otrzymywanie więcej niż jednego świadczenia przysługującego z tego samego powodu.

Odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi jest uzależnione od wykazania, że zastosowanie sankcji nie jest niezbędne dla ochrony interesu publicznego i może być uznane za niewspółmierne w kontekście zasady proporcjonalności.