Odpowiedzialność osób trzecich za zaległości podatkowe spółki wiąże się z momentem powstania zobowiązania podatkowego i nie zależy od skuteczności późniejszej egzekucji majątku spółki, a bezskuteczność egzekucji stanowi przesłankę odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe spółki, o ile nie wykaże ona, że na moment prowadzenia egzekucji istniał majątek spółki pozwalający na zaspokojenie

Działalność organu władzy publicznej, realizowana w interesie ogółu mieszkańców, nie mająca na celu osiągania stałego dochodu i finansowana ze środków publicznych, nie podlega uznaniu za działalność gospodarczą, a co za tym idzie, nie może być traktowana jako czynność podlegająca opodatkowaniu VAT, nawet jeżeli otrzymuje dotacje mające bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług.

Dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości, w konsekwencji zmian definicji obiektu budowlanego od 28 czerwca 2015 r., niezbędne jest wykazanie, że instalacje kolejki linowej zapewniają możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z przeznaczeniem oraz że zostały wzniesione z użyciem wyrobów budowlanych, w celu zaliczenia całego obiektu jako budowli.

Orzeczenie administracyjne wydane kilkadziesiąt lat temu i korzystające z domniemania zgodności z prawem może zostać uznane za wadliwe, jeżeli istnieje jednoznaczny dowód złożenia wniosku dekretowego oraz jeżeli naruszenie przepisów jest oczywiste, przy jednoczesnym zachowaniu ostrożności w eliminowaniu decyzji z obrotu prawnego z uwagi na upływ czasu.

W procedurze konkursowej na stanowisko dyrektora szkoły wymagane jest przedłożenie dokumentów w formie kopii potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez kandydata. Brak tego poświadczenia uzasadnia odmowę dopuszczenia do udziału w konkursie.

Decyzja o nakazie rozbiórki budynku musi być sformułowana jednoznacznie i wykonalnie, spełniając wytyczne sądu i dotycząca jedynie tych części budynku, które zostały wzniesione niezgodnie z prawem, przy czym sąd nie musi odnosić się do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze, jeżeli uzasadnienie decyzji rozwiewa istotne wątpliwości.

W ocenie legalności odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT kluczowe jest prawidłowe ustalenie, czy dokumentują one faktyczne transakcje gospodarcze. Oceniając, czy organy podatkowe oraz Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego i procesowego, niezbędne jest rzetelne zbadanie całości materiału dowodowego oraz wnikliwa analiza prawidłowości dokonanych w postępowaniu

Podstawą opodatkowania podatkiem od wartości dodanej (VAT) jest całość kwoty otrzymanej przez podatnika z tytułu realizowanej przez niego dostawy towarów lub świadczenia usług, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze, o ile są bezpośrednio związane z ceną tych towarów lub usług, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 73

Działalność organu władzy publicznej, która nie jest prowadzona w celu osiągnięcia stałego dochodu i opiera się na pokryciu kosztów realizacji projektu głównie z dofinansowania oraz częściowej odpłatności od beneficjentów, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu dyrektywy VAT, a tym samym nie podlega opodatkowaniu VAT.

W postępowaniu podatkowym dotyczącym odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki mają zastosowanie wyłącznie przepisy Ordynacji podatkowej, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego są bezskuteczne, jeżeli nie zostało wykazane równoczesne naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej.

W postępowaniu podatkowym dotyczącym wymiaru podatku od nieruchomości, organy podatkowe są związane danymi dotyczącymi klasyfikacji gruntu zawartymi w ewidencji gruntów i budynków, które mają walor dokumentu urzędowego, i nie mogą samodzielnie dokonywać ich zmian bez stosownej modyfikacji w tej ewidencji, z wyjątkiem przypadków, gdy dane ewidencyjne są sprzeczne z przepisami ustaw podatkowych mających

W sprawie dotyczącej obliczenia podatku od nieruchomości, za ocenę prawidłowości ustalonego metrażu nieruchomości przyjętego do opodatkowania decyduje kompletność i wiarygodność zebranego przez organy podatkowe materiału dowodowego, a sąd administracyjny nie przeprowadza nowych dowodów poza granicami uzupełniających dowodów z dokumentów; nie prowadzi ponownego, samodzielnego dowodzenia co do faktów