Gdy standardowe metody określania proporcji odliczenia podatku naliczonego nie odpowiadają specyfice działalności gospodarczej podatnika, możliwe jest stosowanie przez podatnika indywidualnie dostosowanego sposobu obliczania tej proporcji, co lepiej odzwierciedla faktyczne wykorzystanie towarów i usług w ramach działalności opodatkowanej.

W procesie miarkowania kary umownej konieczne jest wyraźne sformułowanie przez dłużnika żądania miarkowania, ponieważ tylko wtedy sąd uzyskuje kompetencję do ingerencji w treść zobowiązania oraz ma możliwość zbadania spełnienia przesłanek określonych w art. 484 § 2 k.c. w celu ukształtowania wysokości należnej kary umownej w sumie niższej niż określona przez strony. Zgłoszenie żądania miarkowania kary

Ponowne wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów i usług jest niedopuszczalne, gdy w tej samej sprawie wydana została już ostateczna decyzja administracyjna i nie doszło do zmiany stanu faktycznego.

Do przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego dochodzi w chwili zastosowania środka egzekucyjnego w postępowaniu zabezpieczającym, o którym podatnik zostaje zawiadomiony, natomiast obowiązek przechowywania oraz odtwarzania dokumentów księgowych w celu skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego ciąży na podatniku.

W sytuacji zarzutu naruszenia przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji w skardze kasacyjnej, niezbędne jest wykazanie istnienia związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym a rozstrzygnięciem sprawy oraz uprawdopodobnienie, że gdyby do naruszenia nie doszło, mogłoby to wpłynąć na odmienne rozstrzygnięcie sprawy przez sąd.

1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który stwierdza podleganie ubezpieczeniu społecznemu, może - bez względu na nazwę umowy i jej postanowienia, którym strony zamierzały się poddać - ustalić rzeczywisty charakter stosunku prawnego łączącego strony i istniejący tytuł ubezpieczenia oraz wydać w tym zakresie decyzję na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy systemowej. 2. Złożenie oświadczenia woli

Pracodawca, rozwiązując umowę o pracę z pracownikiem na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p., jest obowiązany podać w oświadczeniu doręczanym pracownikowi przyczynę (przyczyny) swojej decyzji (art. 30 § 4 k.p.). Istotne jest również to, że wskazanie przyczyny (przyczyn) rozwiązania (wypowiedzenia) umowy przesądza o tym, że spór przed sądem pracy może się toczyć tylko w jej (ich) granicach. Inaczej rzecz

Z art. 395 k.c. wynika jedynie, że odstępne powinno stanowić „oznaczoną sumę pieniężną”. Dopuszczalne jest przyjęcie przez strony kilku kwot odstępnego dla odstąpienia od umowy w kilku określonych terminach.

Zmiana warunków pracy wynikających ze zmienionego regulaminu wynagradzania nie może stać się treścią indywidualnego stosunku pracy pracownika bez jasnego wyrażenia zgody na taką zmianę poprzez indywidualne wypowiedzenie zmieniające lub zawarcie niebudzącego wątpliwości porozumienia zmieniającego, które musi zostać ujawnione i wykazane w sposób co najmniej dostateczny, a nie może być domniemane per