Brak zgody rady powiatu na rozwiązanie stosunku pracy z radnym powiatu pełniącym funkcję kierowniczą nie unieważnia wypowiedzenia, jeśli przyczyny rozwiązania stosunku pracy są niezwiązane z pełnieniem mandatu, a ochrona trwałości stosunku pracy radnego ma charakter względny

Twórca ma prawo żądania podwyższenia ustalonego przez strony wynagrodzenia na zasadzie art. 100 ustawy o wynalazczości, a nie na podstawie odwołania się do „słusznej proporcji”. Przepis ten spełnia funkcję ochronną dla twórcy, która może być jednak uruchomiona tylko na jego wniosek i tylko wówczas, gdy wynagrodzenie twórcy było rażąco niskie (krzywdzące, niesprawiedliwe). W myśl tego przepisu twórca

Pracownikowi, którego stosunek pracy wygasł z mocy prawa w związku z likwidacją stanowiska, przysługuje prawo do odszkodowania oraz odprawy emerytalnej, jeżeli niezaproponowanie dalszego zatrudnienia nosi znamiona nierównego traktowania lub dyskryminacji.

Nie może stanowić przejawu dyskryminacji płacowej ani naruszenia zasady równego traktowania sędziów w danym sądzie to, że inni sędziowie legitymujący się krótszym stażem stanowiskowym, niesłusznie uzyskali zawyżone wynagrodzenie.

Wygaśnięcie stosunku pracy ex lege sprawia, że art. 39 k.p. dotyczący szczególnej ochrony pracownika w okresie przedemerytalnym nie ma zastosowania. Przepis ten, wprowadzający wyjątek od regulacji Kodeksu pracy traktującej wypowiedzenie jako zwykły sposób rozwiązania umowy o pracę, podlega wykładni zawężającej co do zakresu jego zastosowania, który odnosi się tylko do ochrony przed wypowiedzeniem umowy

Ostateczna decyzja administracyjna o oddaniu gruntu państwowego w użytkowanie wieczyste, wydana na podstawie ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (tekst jedn.: Dz. U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159 z późn. zm.), stwarzała po stronie adresata tej decyzji w stosunku do Skarbu Państwa roszczenia cywilnoprawne, które ulegały przedawnieniu na zasadach uregulowanych w kodeksie

Roszczenie o jednorazowe odszkodowanie w związku z choroba zawodową nie może być po 40 latach dochodzone od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który nie jest następcą prawnym nieistniejącego już przedsiębiorstwa państwowego.

Przepisy art. 134 ust. 3 i 4 u.g.n. nie mówią o przeznaczeniu ustalanym w decyzji o wywłaszczeniu, lecz o przeznaczeniu ustalanym uprzednio przed wywłaszczeniem.

Analiza art. 2 pkt 7 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów prowadzi do wniosku, że w przypadkach wymienionych w art. 2 pkt 7 lit. a, b, f, g, dotyczących konkretnych okoliczności faktycznych, przesłanka subiektywna w postaci świadomości świadczeniobiorcy jest relewantna z uwagi na ich istotę i konstrukcję.