Przesłanką materialną utraty prawa do emerytury policyjnej nie jest data popełnienia czynu zabronionego, o jakim mowa w art. 10 ust. 1 i 2 ustawy zaopatrzeniowej, a prawomocne skazanie po wejściu w życie zmiany tych przepisów.
Ulga, o której mowa w art. 67a § 1 pkt 3 o.p., nie może mieć charakteru czynnika zwalniającego w każdej sytuacji z zadłużenia.
Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej. Ponadto w przypadku podniesienia w skardze kasacyjnej jednocześnie zarzutów naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego należy w pierwszej kolejności
Nie można podzielić poglądu, w myśl którego bez znaczenia dla oceny przesłanki wznowieniowej z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej jest to, czy strona miała możliwość powołania się na dowody w toku postępowania objętego wnioskiem o jego wznowienie i o uchylenie wydanej w jego wyniku decyzji.
Termin "uznaje się" użyty w art. 7 ust. 8 ustawy o VAT nie może być rozumiany w ten sposób, że podmiot, który jako pierwszy nabył towar jest zwolniony od udokumentowania, że sam wykonał dostawę tego towaru na rzecz kolejnego lub "ostatniego" nabywcy.
Zarzut naruszenia art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej powinien być formułowany w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. jako zarzut naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Artykuł 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej powinien natomiast być interpretowany w ten sposób, że jeżeli osoba wyznania mojżeszowego odpowiada przesłankom określonym w tym przepisie i zamierza przystąpić do właściwej gminy wyznaniowej, to gmina w zasadzie nie ma prawa odmówić przyjęcia takiej osoby w poczet swoich
Orzekanie o naruszeniu prawa materialnego wymaga bezwzględnie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, które zdaniem Sądu pierwszej instancji zostało uznane za wadliwe. Zatem przedwczesne orzekanie o normie prawa materialnego należy zakwalifikować jako naruszenie prawa procesowego, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Za wydatki może być uznany koszt nabycia akcji, nie zaś wartość nominalna udziałów objętych w wyniku przekształcenia spółki osobowej w spółkę kapitałową (wynikająca z wyceny majątku spółki osobowej).
Zadanie parlamentu polega na kształtowaniu polityki podatkowej w taki sposób, aby ustanowiony system podatkowy zapewniał systematyczne dochody umożliwiające realizację założonych wydatków, a jednocześnie wpływał na gospodarcze, socjalne i społeczne zachowania podatników.
Zgodnie z art. 3 pkt 4 O.p., księgami podatkowymi są księgi rachunkowe, podatkowa księga przychodów i rozchodów, ewidencje oraz rejestry, do których prowadzenia, do celów podatkowych, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązani są podatnicy. Ewidencje prowadzone na potrzeby podatku od towarów i usług stosownie do art. 109 ust. 3 u.p.t.u. (ewidencja zakupów, ewidencja sprzedaży) również stanowią księgi
W przypadku niejednoznaczności pisma, istotnym jest ocena intencji strony, gdyż to ona jest dysponentem przysługujących jej uprawnień do inicjowania jakichkolwiek postępowań. W takiej sytuacji, a więc niejasności co do rzeczywistych intencji podmiotu zawartych w szeroko rozumianym piśmie składanym do organu administracji publicznej, powinnością organu jest doprecyzowanie lub wyjaśnienie powstałych
Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Z zagadnieniem wstępnym mamy jednak do czynienia jedynie wówczas
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym, organ administracji publicznej powinien w jednej decyzji orzekać o uznaniu świadczenia za nienależnie pobrane, a w następnej decyzji o nakazaniu zwrotu tego świadczenia.