Skoro zapłata kary umownej przez podatnika była koniecznością, a nie wyborem korzystniejszego dla niego wariantu, to nie mógł on pozostawać w jakimkolwiek związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.
Skoro w art. 29 ust. 5 ustawy o VAT unormowano, że w przypadku dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, to skutkiem tego jest, że grunt – z którym trwale złączone są budynki lub budowle również będące przedmiotem dostawy – opodatkowany jest wedle tej samej stawki co budynki i budowle.
W sytuacji gdy podatnik nie spłaca dobrowolnie własnego zobowiązania, na organie podatkowym ciąży obowiązek wynikający z art. 6 u.p.e.a., według którego w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku, wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. W związku z powyższym wierzyciel jest ustawowo zobligowany do podjęcia czynności zmierzających do zastosowania
Operowanie przez państwo zakazem, wspartym odpowiednimi sankcjami karnymi powoduje, że prowadzona wbrew temu zakazowi działalność nie może być traktowana jako podlegająca obowiązkowi podatkowemu. Konsekwencją prawną takiej działalności jest wymierzenie w przewidzianym przez prawo trybie stosownej kary, a nie jej opodatkowanie, które byłoby niczym innym, jak wyrazem swoistej, podważającej autorytet
Taryfa wymaga precyzyjnego określenia taryfowych grup odbiorców usług oraz spełnienia wszystkich wymogów przewidzianych w ustawie o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę oraz w odpowiednich rozporządzeniach, aby mogła być skutecznie zatwierdzona przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego.
Art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu obowiązującym od stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r., w zakresie, w jakim przewiduje miesięczny termin złożenia zgłoszenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego nabycia w drodze dziedziczenia własności rzeczy i praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma, macochę – jest niezgodny