System weryfikacji decyzji ostatecznych oparty jest na zasadzie niekonkurencyjności, tzn. że poszczególne tryby nadzwyczajne mają na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwości decyzji i nie mogą być stosowane zamiennie. Jeśli zatem do wyeliminowania orzeczenia, którego wadę przesądziło wydane później orzeczenie TSUE, ustawodawca przewidział instytucję wznowienia postępowania, to nie jest dopuszczalne

Odszkodowaniu podlega nie tylko szkoda bezpośrednia, lecz także tzw. szkoda pośrednia ,jeżeli pozostaje w normalnym związku przyczynowym z bezprawnym zachowaniem sprawcy (art. 361 § 1 k.c.).

System weryfikacji decyzji ostatecznych oparty jest na zasadzie niekonkurencyjności, tzn. że poszczególne tryby nadzwyczajne mają na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwości decyzji i nie mogą być stosowane zamiennie. Jeśli zatem do wyeliminowania orzeczenia, którego wadę przesądziło wydane później orzeczenie TSUE, ustawodawca przewidział instytucję wznowienia postępowania, to nie jest dopuszczalne

Wydanie towaru i otrzymanie zaliczki to dwa niezależne zdarzenia, które implikują powstanie obowiązku podatkowego w podatku VAT, a każde z tych zdarzeń winno być rzetelnie udokumentowane fakturą VAT, stosowanie do art. 106 ust. 1 i 3 p.t.u. Zatem w przypadku przekształcenia zaliczki w kwotę nienależną podstawą do zmniejszenia wysokości obrotu i kwoty podatku VAT jest wyłącznie faktura korygująca. Korekty

Art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy odnosi się do wymagających pozwolenia lub zgłoszenia robót budowlanych, które nie są budową w rozumieniu art. 48 ustawy.

1. Niezgodność orzeczenia z prawem powodująca odpowiedzialność odszkodowawczą Państwa musi polegać na oczywistej obrazie prawa; nie jest nią natomiast wybór jednej z możliwych interpretacji przepisów prawa, choćby a posteriori okazała się nieprawidłowa. 2. Przez bezprawność groźby należy rozumieć przede wszystkim zachowanie się sprzeczne z prawem (ustawą lub zasadami współżycia społecznego), ale także

Do okoliczności faktycznych orzeczonej odpowiedzialności skarżącej, jako rozwiedzionego małżonka nie można zaliczyć, powoływanych przez nią zdarzeń dotyczących ewentualnego oszustwa co do osoby faktycznie prowadzącej działalność gospodarczą, a tylko firmowanej przez jej męża.

Ustawodawca w sposób jednoznaczny odróżnił zbycie praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych od ich realizacji bądź rezygnacji z realizacji wspomnianych praw. Pogląd ten da się wywieść wprost z treści art. 16 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.p., W konsekwencji, nie można przyjąć, że "realizacja praw z nierzeczywistych kontraktów terminowych i opcyjnych jest równoznaczna z ich zbyciem". Realizacja