Rażąco ogólnikowe wywody Sądu drugiej instancji, w połączeniu z równie ogólnikową częścią opisową (historyczną) przebiegu sprawy, nie spełniało nie tylko elementarnych, ale żadnych (jakichkolwiek) wymagań prawidłowego uzasadnienia wyroku, które powinno być sporządzane według dyrektyw zawartych w art. 328 § 2 w związku z art. 391 k.p.c.

Przepis art. 200 § 1 O.p. jest konkretyzacją normy ujętej w art. 123 O.p. i stanowi procesową gwarancję realizacji uprawnień strony postępowania podatkowego w zakresie jej pełnego udziału w tym postępowaniu. Ocena zgromadzonego materiału dowodowego powinna zawierać się w uzasadnieniu faktycznym decyzji. Wniosek taki jest uprawniony w kontekście art. 210 § 4 O.p. zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne

W sytuacji niepewności co do rzeczywistej daty odbioru przesyłki (niespornie teściowa podatnika nie była w stanie określić precyzyjnie tej daty), należycie dbająca o swoje interesy strona postępowania powinna była podjąć czynności zmierzające do jej ustalenia, oraz że brak takich działań świadczy o niedbalstwie, które stosownie do art. 162 § 1 O.p. wyklucza przywrócenie terminu do dokonania uchybionej

Warunkiem skierowania tytułu wykonawczego do właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego celem przeprowadzenia egzekucji, jest nie budząca wątpliwości okoliczność, iż egzekwowane wierzytelności nie mogą być zaspokojone z jakiejkolwiek części majątku dłużnika.

Ustawa o szczególnym rozwiązaniu dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miała na celu przeciwdziałać skutkom związanym z "niesprawiedliwością" (a przynajmniej z takim odczuciem społecznym) stosowania metody zaliczenia, przez zastąpienie jej zasadą wyłączenia. Stąd też w art. 1 ust. 1 ustawy abolicyjnej postanowiono, że obejmuje ona swym zakresem przychody

Nietrafny jest zarzut naruszenia art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. Są to przepisy o charakterze kompetencyjnym. Określają, co jest przedmiotem kontroli sądowej i jaki jest jej zakres (zgodność z prawem). O ich naruszeniu można by mówić, gdyby sąd uchylił się od kontroli aktu, bądź objął kontrolą działalność administracji publicznej w zakresie, który tej kontroli nie podlega, a także nie dokonał kontroli

Niedopuszczenie aplikanta radcowskiego do zastępowania pełnomocnika skarżącej na rozprawie nie naruszało art. 77 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze. Z przepisów tych w ogóle wynika brak możliwości zastępowania adwokata przed sądami przez aplikanta radcowskiego. Prawo o adwokaturze nie zawiera unormowania odpowiadającego przepisowi art. 351 ust. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982

Zapis w ewidencji nie jest w sprawie komunalizacyjnej, opartej o art. 13 ust. 2 3 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, jedynie odzwierciedleniem stanu faktycznego. Z mocy art. 1 pkt 3 tej ustawy, wydzielenie geodezyjne lub brak tego wydzielenia są przesłankami materialnoprawnymi komunalizacji. Skutków tego wydzielenia geodezyjnego nie można więc oceniać jedynie w kontekście

Zawarte przez podatnika z kontrahentami umowy, w ramach których wykonywał on czynności nadzoru inwestorskiego nie mogą znosić mocy obowiązującej przepisów prawa, gdyż zawarcie w umowie klauzuli odpowiedzialności nie może jej przenosić na zleceniodawcę wbrew obowiązującym przepisom.

Obowiązkiem sędziego krajowego jest interpretacja przepisów prawa krajowego tak dalece, jak jest to możliwe, w świetle treści i celu dyrektywy. Wzorcem interpretacyjnym - do którego odnieść należy wynik wykładni przepisów krajowych - jest stosowna norma prawa unijnego. Aby dokonać pełnej oceny zgodności prawa krajowego z prawem unijnym, należy oczywiście odwołać się nie tylko do litery przepisu, ale

Wymogi logiki i ekonomiki procesowej nakazują przyjąć, że rozpatrzenie sprawy z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 162 O.p. jest na osi czasu etapem następującym po wydaniu postanowienia stwierdzającego uchybienie temu terminowi na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p., niezależnie od tego, kiedy ów wniosek został złożony (po wniesieniu odwołania, czy jednocześnie z nim

Właściwa kolejność działania organu powinna była być taka, że organ najpierw ustala, czy wniosek został podpisany przez osobę uprawnioną do reprezentacji skarżącej, a dopiero potem powinien wezwać właściwą osobę (tj. pełnomocnika lub stronę) do usunięcia braków związanych z samym już przedmiotem wniosku, tj. zwrotem podatku. Te bowiem braki usunąć może wyłącznie osoba uprawiona do reprezentacji strony