Istota ekonomiczna podatku od spadków i darowizn tkwi w przyroście majątkowym podatnika, tj. we wzbogacenia podatnika na skutek przejęcia majątku pod tytułem darmym, w wyniku powiązań osobistych i rodzinnych pomiędzy spadkobiercą a spadkodawcą.

Osoby fizyczne, które otrzymały dofinansowanie na modernizację systemu ogrzewania uzyskały przychód "z innych źródeł" (art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.). Powołany przepis stanowi, że przychodami są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

1. Rozróżnienie źródeł przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 - 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzi do jednoznacznego wniosku, że przychód, którego źródłem jest pozarolnicza działalność gospodarcza lub uzyskany z innego z wymienionych w tym przepisie źródeł nie może być traktowany jako przychód nieznajdujący pokrycia w ujawnionych źródłach zdefiniowany

1. Wydatki wskazane w fakturach nie dokumentujących rzeczywistych transakcji nie mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art.15 ust 1 u.p.d.o.p. 2. Na organach podatkowych nie ciąży nieograniczony obowiązek poszukiwania dowodów, albowiem nałożenie na organy prowadzące postępowanie podatkowe obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego(art.122 w zw. zart

Osoby fizyczne, które otrzymały dofinansowanie na modernizację systemu ogrzewania uzyskały przychód "z innych źródeł" (art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.).

Co do zasady, będąca wynikiem prawa do odliczenia, kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym może zostać przeniesiona na kolejny okres rozliczeniowy. Tym samym stanowi ona element kwoty kompensującej zobowiązanie podatkowe powstałe w skutek zdarzeń rodzących obowiązek podatkowy w kolejnym okresie.

Zarzut wadliwego sporządzenia uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia może okazać się zasadny wówczas, gdy z powodu braku w uzasadnieniu elementów wymienionych w art. 141 § 4 P.p.s.a. zaskarżone orzeczenie nie poddaje się kontroli kasacyjnej.

Ratio legis przepisu art. 234a Ordynacji podatkowej przejawia się w zapobieganiu niepotrzebnemu przekazywaniu akt postępowania pomiędzy organami i pozostaje bez wpływu na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przepis art. 234a został wprowadzony ze względów ekonomicznych (oszczędnościowych), aby zapobiec zwracaniu akt przez organ II instancji natychmiast po wydaniu decyzji, a następnie ich ponownemu

Przepis art. 199a § 3 Ordynacji podatkowej należy rozumieć w ten sposób, że przesłanką wystąpienia do sądu powszechnego jest stwierdzenie przez organ wątpliwości co do istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, z którym związane są skutki podatkowe, a o tym, czy w konkretnej sprawie wystąpiła przesłanka wystąpienia do sądu, czyli pojawiły się "wątpliwości", decyduje organ podatkowy. Nie

Organ podatkowy oceniając wiarygodność i moc dowodów nie jest ograniczony kryteriami formalnymi ustalającymi wartość poszczególnych dowodów, tylko dokonuje jej na podstawie własnego przekonania, opartego na wszechstronnym rozważeniu całego zebranego materiału dowodowego. Jednak wskazana zasada nie jest nieograniczona, gdyż istnieją pewne granice swobodnej oceny dowodów, których organy nie mogą przekroczyć

Wysokość opłat za przechowywanie zajętego przez urząd celny towaru

Sens klauzuli stałości (stand still), wynikającej z art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy sprowadza się do tego, że sąd krajowy, czy szerzej podmioty stosujące prawo krajowe, w tym organy podatkowe, mają obowiązek w każdym konkretnym przypadku porównać regulację ustawy o VAT z 1993 r. z obowiązującą od 1 maja 2004 r. ustawą o VAT z 2004 r. i ustalić, które z nich jest korzystniejsza dla danego podatnika, przy

Nawet w sytuacji braku powiązania konkretnego uchybienia z uregulowaniem ukształtowanym przepisami p.p.s.a., zarzut naruszenia przepisów regulujących postępowanie przed organami administracji publicznej może być postawiony, a następnie - rozpoznany przez sąd administracyjny drugiej instancji, o ile tylko z uzasadnienia skargi kasacyjnej da się wysnuć wnioski w przedmiocie kategoryzacji błędu sądu.