Zanegowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego w fakturach, które nie dokumentują rzeczywistego nabycia towaru (paliwa), nie jest uzależnione od zawinienia podatnika, czy też jego dobrej lub złej wiary.

Błędna wykładnia przepisów prawa materialnego polega w istocie na "mylnym rozumieniu treści określonej normy prawnej", czyli innymi słowy na "nieprawidłowym odczytaniu treści prawa".

Organ podatkowy, udzielając interpretacji, nie ingeruje w stan faktyczny przedstawiony we wniosku.

Obowiązek podatkowy ma charakter publicznoprawny i zgodnie z art. 217 Konstytucji RP może być kształtowany jedynie przepisami ustawy, a nie wolą podatnika czy ustaleniami umowy cywilnoprawnej.

Wejście w życie "milczącej interpretacji" powoduje, iż w obrocie prawnym pojawia się interpretacja odnosząca się do stanu faktycznego, który zakreślił sam podatnik we wniosku o jej udzielenie wraz z dotyczącą tego stanu kwalifikacją prawną - własnym stanowiskiem podatnika w tej sprawie. W takiej sytuacji niedopuszczalne jest wydanie postanowienia w sprawie interpretacji, która z mocy przepisu prawa

W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r. pojęcie "niewydanie interpretacji" użyte w art. 14o § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), nie oznacza braku jej doręczenia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 14d powołanej ustawy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, dłużnicy określeni w postępowaniu celnym stają się automatycznie podatnikami VAT z tytułu importu. Jednocześnie, w świetle art. 221 Kodeksu celnego, jeżeli w odniesieniu do tego samego długu celnego występuje kilku dłużników, są oni solidarnie zobowiązani do zapłacenia kwoty wynikającej z tego długu. Z powyższego

Przy najdalej idącej liberalizacji wymogów formalnych skargi kasacyjnej, merytoryczna ocena zarzutu "naruszenia prawa procesowego" nie była możliwa z uwagi na wskazanie przez skarżącą Spółkę jako podstawę tego zarzutu jedynie naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. stanowiącego podstawę dla sądu I instancji uchylenia zaskarżonej decyzji w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego

W przypadku gdy podatek wynika jedynie z faktury, która nie dokumentuje faktycznego zdarzenia rodzącego obowiązek podatkowy u jej wystawcy - faktura taka nie daje uprawnienia do odliczenia wykazanego w niej podatku. Dysponowanie w tym przypadku przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia, który nie stanowi per se uprawnienia do odliczenia