Naruszenie prawa tylko wtedy ma charakter "rażący", gdy akt administracyjny został wydany wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym, wbrew wszystkim przesłankom przepisu nadano prawa albo ich odmówiono, albo też wbrew tym przesłankom przepisu nadano prawa albo ich odmówiono, albo też wbrew tym przesłankom obarczono stronę obowiązkiem albo uchylono obowiązek. Cechą rażącego naruszenia

Niezastosowanie do gruntów tworzących strefę ochronną wyłączenia przewidzianego w art. 1a ust. 1 pkt 3 in fine u.p.o.l. nie stanowi naruszenia prawa materialnego, a pominięcie zagadnienia dokładnego określenia powierzchni tej strefy nie uzasadnia postawienia zarzutu naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. Opodatkowanie podatkiem od nieruchomości rowów, sklasyfikowanych jako użytki rolne, nie wiąże się ani

Dla skutecznego dokonania wpisu do rejestru zastawów skarbowych, nie jest konieczne wydawanie jakiejkolwiek decyzji ustanawiającej taki zastaw.

Władztwo pozwanej związane z zarządem budynkiem mieszkalnym nie mogło być ocenione jako posiadanie, skoro zarządca nie władał nim jako właściciel, a wszelkie czynności podejmował za właściciela. Następstwem stwierdzenia nieważności powołanej decyzji o przejęciu budynku w zarząd państwowy jest przyjęcie, że pozwana nie miała uprawnienia do władania budynkiem za właściciela, a tym bardziej jako właściciel

Wprawdzie do zakładów opieki zdrowotnej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo o działalności gospodarczej, jednak nie znaczy to, że działalność tych zakładów nie może być - w określonym zakresie - utożsamiana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jeśli zważyć, iż niebędący jednostką budżetową, samodzielny, publiczny zakład opieki zdrowotnej prowadzi - odpłatnie i

Wprawdzie do zakładów opieki zdrowotnej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo o działalności gospodarczej, jednak nie znaczy to, że działalność tych zakładów nie może być - w określonym zakresie - utożsamiana z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Artykuł 703 k.c. ma charakter przepisu względnie obowiązującego.

W przypadku zawarcia przez strony, po zakończeniu dotychczas łączącego je stosunku prawnego, drugiej umowy dzierżawy tej samej treści, której przedmiotem jest ta sama rzecz, powinno dojść do przekazania jej wydzierżawiającemu w celu rozliczenia tego okresu współpracy i wynikających z niej ewentualnych roszczeń [art. 677 k.c.]. Jeśli strony nie doprowadziły do rozliczenia nakładów i w treści drugiej

Artykuł 703 k.c. ma charakter przepisu względnie obowiązującego. Czynność prawna i oświadczenia stron w art. 703 k.c. poddane są ogólnej zasadzie swobody umów, a przepis ten jest pomocny tylko wtedy, gdy strony w ogóle nie zawarły postanowień umownych, które odnoszą się do zwłoki z zapłatą czynszu dzierżawnego.

Przewidziany w art. 442 § 2 k.c. dziesięcioletni [obecnie według art. 4421 § 2, dwudziestoletni] termin przedawnienia dotyczy, oprócz sprawcy szkody, także osoby, która odpowiada z tego tytułu za niego jako za cudzy czyn.