Sposób wypłaty środków finansowych pochodzących z bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej jest kwestią techniczną, która nie ma znaczenia w przypadku instytucji zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym przypadku kluczowe znaczenie ma bowiem ustalenie źródła środków składających

Podatnika, który jest reprezentowany w postępowaniu podatkowym przez pełnomocnika, obciążają wszystkie jego zaniedbania. To samo dotyczy zaniedbań pracowników pełnomocnika.

Wydatki związane z przekształceniem spółki jawnej w spółkę kapitałową nie mogą być zarachowane w poczet kosztów uzyskania przychodów spółki akcyjnej i rozliczone w rachunku podatkowym podatku dochodowego od osób prawnych, gdyż prowadziłoby to do naruszenia art. 93a § 1 pkt 2 O.p. w związku z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. i art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Stosownie do art. 183 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. strony mogą przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych. Nie oznacza to jednak, że strona po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej może przytaczać nowe podstawy kasacyjne, powołując nowe przepisy.

Skoro ustawodawca nie wskazał w sposób wyraźny, że zwolnienie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy także wygranych w grach losowych i zakładach wzajemnych organizowanych w innych państwach, to przyjąć należy, że wygrane uzyskane w innych państwach podlegały opodatkowaniu.

1. Skoro ochrona życia dziecka nienarodzonego, zdolnego do życia poza organizmem matki, aktualizuje się także z chwilą zaistnienia medycznych wskazań do niezwłocznego zakończenia ciąży cesarskim cięciem, to obowiązek sprawowania tej ochrony przez lekarza rozpoczyna się w chwili stwierdzenia zagrożenia płodu w stopniu uzasadniającym prawdopodobieństwo zaistnienia konieczności dokonania zabiegu, a więc

W sprawie rozpoznawanej przez Sąd Rejonowy w pierwszej instancji w postępowaniu uproszczonym, gdy odroczono rozprawę na czas dłuższy niż 21 dni, dalsze rozpoznawanie sprawy, zgodnie z art. 484 § 2 k.p.k., odbywa się już w postępowaniu zwyczajnym. W tym stanie rzeczy nie było podstaw do zarządzenia rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym w składzie jednego sędziego na podstawie art. 476 § 2 k.p.k