Uchybienie niewłaściwego zastosowania przepisu prawa materialnego polega na tzw błędzie w subsumcji, co wyraża się tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej albo, że ustalonego stanu faktycznego błędnie" nie podciągnięto pod hipotezę określonej normy prawnej.Błędne zastosowanie prawa materialnego, czyli tzw. błąd

Organ podatkowy może zastosować uznanie, o którym mowa w art. 67 Ordynacji podatkowej dopiero w razie stwierdzenia sytuacji odpowiadającej użytym pojęciom. Organ podatkowy może zastosować uznanie o ile stwierdzi, że stan faktyczny danej sprawy może być oceniony jako przypadek uzasadniony "ważnym interesem podatnika" lub "interesem publicznym" względnie gdy spełnia on obie te przesłanki. Jeżeli natomiast

Brak skutecznego zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit b u.p.s.a. uniemożliwia ocenę, czy wskazane w skardze kasacyjnej uchybienia były tej wagi, że zachodziły podstawy do wznowienia postępowania w oparciu o art. 204 § 1 pkt 4 ordynacji podatkowej

Warunek zapewnienia publicznego charakteru dyskusji zostanie spełniony, jeśli sposób zorganizowania dyskusji nie będzie ograniczał możliwości wypowiedzi wszystkim zainteresowanym podmiotom.

Przedmiotem oceny prawnopodatkowej w sprawie niniejszej była umowa sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przedmiotem sporu stało się opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych renomy przedsiębiorstwa. Stosownie do definicji zawartej w przepisie art. 55[1] Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do

Żaden przepis prawa podatkowego nie wymienia zastawnika - w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów /Dz.U. nr 149 poz. 703 ze zm./ - jako płatnika jakiegokolwiek podatku.