I. Po utracie mocy obowiązującej przez ustawę o VAT z 1993 r. istnieje możliwość ustalenia dodatkowego zobowiązania w związku z zaniżeniem zobowiązania w podatku od towarów i usług powstałych pod rządem tej ustawy, gdyż zobowiązanie dodatkowe w takim przypadku można ustalić na podstawie art. 109 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Tym samym Sąd I instąncji niezasadnie

I. Decyzja wydana na podstawie art. 27 ust. 5 ustawy o VAT z 1993r. kreuje zobowiązanie, które wcześniej nie istniało, i dlatego musi mieć podstawę prawną w przepisie obowiązującym w momencie jej wydania. Nie jest ono bowiem obowiązkiem wynikającym z mocy prawa, lecz swoistym rodzajem sankcji administracyjnej, która jest ustalana dopiero w drodze decyzji.II. Określony w art. 19 ust. 3b ustawy z 1993r

Porównanie regulacji prawnych obowiązujących przed 1 stycznia 2003 roku i od tej daty prowadzić musi do wniosku, że z punktu widzenia interesów strony nowa i stara regulacja nie różnią się istotnie. Tym samym zarzut zastosowania art. 70 § 1, § 4 oraz § 5 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązujacym od 1 stycznia 2003 r., to jest z nieuwzględnieniem art. 20 § 2 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o

Wykładnia gramatyczna dyspozycji art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 29 poz. 257 ze zm./ wskazuje, że powinna mieć ona zastosowanie jedynie wówczas, gdy występuje eksport bezpośredni, tzn. gdy to podmiot żądający zwrotu akcyzy dokonuje eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, od których dokonał zapłaty akcyzy na terytorium kraju, lecz wykładnia celowościowa

Rozpoznając wniosek cudzoziemca o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony organ administracyjny nie jest związany wskazaną we wniosku podstawą prawną i zobowiązany jest ocenić zasadność żądania wnioskodawcy w kontekście wszystkich okoliczności faktycznych ujawnionych w toku postępowania, które w świetle przepisów regulujących przesłanki udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas

W razie uwzględnienia przez organ zarzutu, o którym mowa w art. 33 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 2002 nr 113 poz. 968 ze zm./ i wydania postanowienia ostatecznego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 par. 1 pkt 4 tej ustawy, z tej przyczyny, iż określona osoba nie jest osobą zobowiązaną, nie można, bez wyeliminowania

Zarzuty naruszenia przepisów ustrojowych powinny być stawiane w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.