Wyrok jaki zapadł w sprawie karnej, o której informują strony skarżące, nie kształtuje stosunku prawnopodatkowego będącego przedmiotem kontroli orzeczenia sądowego przeprowadzanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie ma więc on znaczenia dla rozpatrywanej sprawy. Treść tego wyroku nie przesądza więc o tym, czy przedmiotowe świadczenie pieniężne, o które pomniejszono podstawę opodatkowania w podatku
W sytuacji, gdy decyzja wydana została w czasie obowiązywania ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./ oznacza to, że postanowienia zawarte w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu należy odnieść do norm prawnych zawartych w tej ustawie, przy uwzględnieniu przepisów w innych aktach w tym także rozporządzenia Ministra Ochrony
Badając, czy określony obiekt spełnia dyspozycję zawartą w przepisie art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ trzeba zwrócić uwagę przede wszystkim na przeznaczenie obiektu, który ma być czasowo użytkowany w trakcie realizacji innych robót budowlanych. Istotne przy tym jest, aby te "inne roboty budowlane" były to roboty prowadzone w oparciu
Wprowadzenie do decyzji warunków lub terminu jest dopuszczalne tylko na podstawie przepisu szczególnego. Wprowadzenie do decyzji dodatkowych składników bez umocowania w przepisach szczególnych, stanowi rażące naruszenie prawa, co jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji /art. 156 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz.U. 2001 nr 98 poz. 1071
Ustalenie opłaty za świadczenie prowadzonych przez gminę przedszkoli jest ustanowieniem aktu normatywnego o charakterze aktu prawa miejscowego, do którego zastosowanie ma art. 4 ust. 1 oraz art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłoszeniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych /t.j. Dz.U. 2005 nr 190 poz. 1606/.
Nowa interpretacja przepisów dokonana przez organy podatkowe w trybie art. 14 par. 1 pkt 2 i par. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ nie stanowi przesłanki do wzruszenia ostatecznej decyzji w trybie wznowieniowym /art. 240 par. 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej/.
W skardze kasacyjnej nie wskazano podstaw kasacyjnych, o których mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny kontrolując zaskarżony wyrok musi przyjąć stan faktyczny, który był podstawą wyrokowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Jedynie po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd I instancji jest nieprawidłowy, można byłoby przejść do skontrolowania procesu
Jeśli po usunięciu z systemu prawnego w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego niekonstytucyjnego przepisu prawa materialnego, który stanowił podstawę zaskarżonego aktu, okaże się w postępowaniu przed sądem administracyjnym, że stan faktyczny ustalony w sprawie pozwala na odniesienie go do innego przepisu prawa materialnego, którego zastosowanie doprowadzi do takiego samego wyniku sprawy, to sąd
Jeżeli organ podatkowy podejmie postępowanie w sprawie o ustalenie podatku od spadków i darowizn, w trybie art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /Dz.U. 1997 nr 16 poz. 89 ze zm./ w związku z przyjęciem, że wartość praw majątkowych podana przez strony umowy jest niższa od ich wartości rynkowej, to zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy obowiązany jest w toku postępowania