Praca przy obsłudze maszyn zwałujących w kopalniach odkrywkowych, w świetle nowelizacji definicji 'przodka', może być uznana za pracę górniczą zaliczaną w wymiarze półtorakrotnym, nawet jeśli w przeszłości tego rodzaju praca nie była kwalifikowana do takiego zaliczenia.

Analiza legalności służby na rzecz totalitarnego państwa wymaga uwzględnienia indywidualnych czynów funkcjonariusza, a nie tylko formalnej przynależności do wymienionych w przepisach formacji, a przepisy ustawy ograniczające wysokość świadczeń emerytalnych muszą pozostawać w zgodzie z Konstytucją RP.

Wspólnik dwuosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z większościowym udziałem, nawet jeśli jego udział jest dominujący, nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym jako wspólnik spółki jednoosobowej na podstawie art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy systemowej, chyba że okoliczności faktyczne wskazują na pozorność takiego układu.

Przerwa w wykonywaniu działalności gospodarczej wynikająca z niezdolności do pracy nie może być traktowana na równi z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej z punktu widzenia ubezpieczeń społecznych.

Obniżenie emerytury policyjnej na podstawie formalnej przynależności do służb PRL wymaga indywidualnej oceny czynów i postawy osoby wobec kryteriów służby na rzecz totalitarnego państwa, a samo domniemane wyznaczenie nie może być podstawą do automatycznego obniżenia uprawnień emerytalnych, aby nie naruszać podstawowych zasad prawa unijnego i konstytucyjnego.

Kwalifikacja służby jako pełnionej na rzecz totalitarnego państwa, według art. 13b ustawy zaopatrzeniowej, wymaga analizy wszystkich okoliczności danej sprawy, w tym indywidualnych czynów, a nie tylko formalnej przynależności do służb, co zapewnia zgodność z zasadami konstytucyjnymi i sprawiedliwością społeczną.

Członek zarządu spółki odpowiada za zobowiązania z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne powstałe w trakcie postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu, jeśli postępowanie to nie zostało wszczęte we właściwym czasie, a spółka nie miała realnych szans na zawarcie ani wykonanie układu.

W przypadku czynu z art. 177 § 1 k.k., istotne jest, aby ocenić obiektywne przypisanie sprawstwa skutku, uwzględniając wszystkie dostępne dowody, w tym zeznania świadków i okoliczności zdarzenia, a nie tylko na opinii biegłego; niewłaściwy manewr hamowania może stanowić naruszenie przepisów ruchu drogowego niezależnie od miejsca poruszania się rowerzysty.

Interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. musi bezpośrednio dotyczyć sytuacji prawnej powoda; nie może on skutecznie dochodzić wykładni umowy w interesie podmiotu trzeciego, jeśli nie wykazuje bezpośredniego wpływu na jego własne prawa lub obowiązki.

Dla przypisania odpowiedzialności za przestępstwo skarbowe z art. 56 § 1 k.k.s. konieczne jest wykazanie umyślności działania osoby formalnie pełniącej funkcję zarządczą w spółce, co wymaga dowodowego wykazania, iż osoba ta była świadoma nieprawidłowości zawartych w dokumentach podatkowych i godziła się na ich składanie.

W sprawach o odszkodowanie za szkody łowieckie, jeśli zgłoszenie szkody nastąpiło przed 1 kwietnia 2018 r., nie jest wymagane wyczerpanie trybu administracyjnego przed dochodzeniem roszczeń na drodze sądowej.

Umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej powinna być interpretowana w sposób, który zapewnia ubezpieczonemu realną ochronę, a w przypadku wątpliwości interpretacyjnych winni je ponosić twórcy postanowień umowy, jeśli niejasności nie można usunąć za pomocą wykładni.

Solidarna odpowiedzialność współdłużników wynikająca z prawomocnego orzeczenia sądu wyklucza możliwość traktowania jednego z dłużników jako osoby trzeciej w kontekście spłaty zadłużenia wobec wierzyciela.

Ograniczenia wolności przemieszczania się obywateli mogą być nałożone jedynie w ramach upoważnienia ustawowego i zgodnie z konstytucją, a przepisy, które tego nie spełniają, nie mogą być podstawą do odpowiedzialności za wykroczenie.