Ocena „służby na rzecz totalitarnego państwa” w rozumieniu art. 13b ustawy zaopatrzeniowej wymaga uwzględnienia nie tylko formalnej przynależności do wskazanych formacji, ale także charakteru pełnionych obowiązków, ich rzeczywistego wpływu na ochronę praw człowieka oraz ich ukierunkowania na realizację funkcji właściwych dla totalitarnego państwa.

Zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym, orzekany jako środek karny, musi mieć określony czas trwania zgodnie z art. 43 § 1 k.k., co obliguje sąd do sprecyzowania okresu jego obowiązywania w wyroku.

Minimalna kara grzywny przewidziana w art. 145 § 1 k.w. wynosi 500 złotych, a orzeczenie kary poniżej tej granicy bez podstaw prawnych stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Zachowanie obdarowanego, polegające na rażącym naruszaniu więzi rodzinnych darczyńców poprzez przemoc wobec ich bliskich, może stanowić podstawę do odwołania darowizny zgodnie z art. 898 § 1 Kodeksu cywilnego.

Przeniesienie wierzytelności zabezpieczonej hipoteką skutkuje również przejściem hipoteki na nabywcę, co nie uniemożliwia dochodzenia zaspokojenia z nieruchomości obciążonej hipoteką mimo przedawnienia roszczenia. Przedawnienie wierzytelności osobistej nie zmienia funkcji zabezpieczającej hipoteki, a umieszczenie wierzyciela hipotecznego w księdze wieczystej jest kluczowe dla dochodzenia roszczeń zabezpieczonych

Klauzule przeliczeniowe w umowach kredytowych indeksowanych do waluty obcej, które pozostawiają bankowi pełną swobodę w ustalaniu kursów walut, są sprzeczne z dobrymi obyczajami, rażąco naruszają interesy konsumenta i mogą prowadzić do nieważności umowy, jeśli konsument nie został w pełni i jasno poinformowany o związanym z nimi ryzyku kursowym.

Pracodawca nie może dochodzić odszkodowania na podstawie art. 611 k.p. w przypadku, gdy pracownik „porzucił pracę”, nie składając oświadczenia woli o rozwiązaniu stosunku pracy w trybie art. 55 § 11 k.p. Brak formalnego oświadczenia pracownika wyłącza możliwość zastosowania art. 611 k.p., a ewentualne roszczenia pracodawcy mogą być dochodzone jedynie na zasadach ogólnych Kodeksu cywilnego.

Przy orzekaniu wyroku łącznego sąd musi konsekwentnie stosować jeden stan prawny jako względniejszy dla skazanego, zgodnie z art. 4 § 1 k.k., co wyklucza mieszanie przepisów różnych stanów prawnych.

Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności jest niedopuszczalne, gdy sprawca w czasie popełnienia przestępstwa był już skazany na karę pozbawienia wolności, w tym także z jej warunkowym zawieszeniem (art. 69 § 1 k.k.).

Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, które dają bankowi jednostronną możliwość ustalania kursu wymiany, stanowią niedozwolone postanowienia umowne i ich eliminacja z umowy prowadzi do nieważności umowy w całości, uniemożliwiając sądowi zastąpienie ich jakimkolwiek mechanizmem prawnym odnoszącym się do ustalenia kursu walutowego.

Nie można orzekać w procesie karnym o obowiązku naprawienia szkody, jeśli roszczenie będące przedmiotem orzeczenia jest już objęte prawomocnym wyrokiem w innym postępowaniu, co wynika z art. 415 § 1 k.p.k.

Eliminacja abuzywnych klauzul przeliczeniowych z umowy kredytowej skutkuje nieważnością całej umowy, gdyż nie można ich zastąpić innymi regulacjami prawnymi, co uniemożliwia utrzymanie umowy w jej pozbawionym spornych postanowień kształcie.

Przedawnienie roszczenia z tytułu nienależnego świadczenia nie może być przerwane przez późniejsze orzeczenie częściowego ubezwłasnowolnienia, chyba że istniały przesłanki do wcześniejszego całkowitego ubezwłasnowolnienia (art. 122 § 3 k.c.).

W razie skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej na szkodę małoletniego, sąd jest zobowiązany do obligatoryjnego orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zajmowania stanowisk związanych z opieką nad małoletnimi, co stanowi materialnoprawną sankcję mającą istotny wpływ na treść orzeczenia.