Niepodjęcie przez sąd obowiązku wymierzenia kary łącznej za przestępstwa pozostające w realnym zbiegu, mimo spełnienia przesłanek prawnych, stanowi rażące naruszenie przepisów procesowych i materialnych, uprawniające do uchylenia wyroku.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego w Kołobrzegu z powodu naruszenia przepisów k.p.k. i k.k., polegającego na nieuzasadnionym zaliczeniu do kary łącznej kary zamienionej na areszt, nakazując powtórne rozpoznanie sprawy.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Okręgowego uniewinniający oskarżonego z powodu rażącego naruszenia zasad postępowania dowodowego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność dokładnej analizy dowodów w celu ustalenia zamiaru oszustwa.

Podczas określania czasu trwania przestępstwa trwałego, jakim jest znęcanie się, nie można zaliczać okresów, w których sprawca był pozbawiony wolności.

Sąd Najwyższy, przy uchyleniu wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, wskazał na konieczność przeprowadzenia ponownej analizy dowodów sądowych z poszanowaniem zasady prawidłowego rozumowania, uwzględniając wymogi procedury karnej oraz prawidłowe zastosowanie przepisów materialnych w ustalaniu stanu faktycznego.

W przypadku skazania za przestępstwa określone w art. 244 k.k., sąd ma obowiązek orzeczenia świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej i jego uchylenie przez sąd odwoławczy stanowi rażące naruszenie prawa.

Ustalenie w prawomocnym wyroku karnym skazującym, że określona osoba popełniła opisane w nim przestępstwo, nie wyklucza uznania w postępowaniu cywilnym przestępczego charakteru innych zachowań tej samej osoby, nawet jeżeli zachowania te pozostają w związku z przestępstwem będącym przedmiotem skazania, o ile samodzielne ustalenie przez sąd cywilny nie stoi w sprzeczności z ustaleniami sądu karnego co

Asymetryczne ukształtowanie uprawnień stron w umowie, w tym zastrzeżenie obowiązku zapłaty kary umownej za wypowiedzenie umowy jedynie dla jednej ze stron, nie stanowi naruszenia zasad współżycia społecznego w rozumieniu art. 353¹ k.c. w zw. z art. 58 § 1 k.c., chyba że nierównomierne ukształtowanie praw i obowiązków było konsekwencją nadużycia silniejszej pozycji kontraktowej, przy czym skorzystanie

Nienależyta obsada sądu orzekającego uznana za bezwzględną przyczynę odwoławczą (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.), wynikającą z wadliwego nominowania sędziego z udziałem KRS kształtowanej w trybie niezgodnym z Konstytucją RP, skutkująca uchyleniem wyroku Sądu Okręgowego przez Sąd Najwyższy.

Dla powstania po stronie konsumenta roszczenia o zwrot świadczeń spełnionych na podstawie umowy kredytu zawierającej klauzule abuzywne oraz skuteczności wezwania do zaspokojenia tego roszczenia nie jest konieczne złożenie przez konsumenta oświadczenia o odmowie potwierdzenia klauzuli abuzywnej, gdyż świadczenia te są nienależne z mocy samego prawa od samego początku, a konsument może żądać ich zwrotu

Skarga kasacyjna oparta na dwóch podstawach kasacyjnych nie podlega odrzuceniu w całości, gdy jedna z podstaw została uzasadniona zgodnie z wymogami art. 398⁴ § 1 pkt 2 k.p.c., a druga nie, przy czym Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę wyłącznie w zakresie podstawy spełniającej wymagania formalne, ponieważ uzasadnienie podstaw kasacyjnych jest elementem niezbędnym do zbadania zasadności zarzutów i wyznacza

Sama okoliczność bycia jedynym właścicielem spółki zależnej nie uzasadnia uznania spółki dominującej za rzeczywistego pracodawcę pracowników spółki zależnej w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach społecznych, gdyż wymaga to wykazania przez organ rentowy konkretnych okoliczności faktycznych świadczących o wykonywaniu przez spółkę dominującą przymiotów podmiotu zatrudniającego, przy czym prawna odrębność

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w całości może być uznane za uzasadnione tylko wtedy, gdy cała podstawa dowodowa wyroku jest obarczona mankamentami, a nie tylko wtedy, gdy potrzebne jest uzupełnienie materiału dowodowego.

Sąd odwoławczy, zauważając potrzebę uzupełnienia postępowania dowodowego, powinien samodzielnie przeprowadzić dodatkowe dowody zamiast uchylać wyrok sądu pierwszej instancji i przekazywać sprawę do ponownego rozpoznania.

Zaniechanie orzeczenia przez sąd obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów w sprawach dotyczących przestępstw z art. 178a § 1 k.k. stanowi rażące naruszenie prawa mogące skutkować uchyleniem wyroku przez Sąd Najwyższy.

W postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne jest kwestionowanie ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanych przez sądy meriti pod pozorem zarzutów naruszenia prawa materialnego, gdyż Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia zgodnie z art. 398¹³ § 2 k.p.c., a podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny

W międzynarodowej sprzedaży towarów wniesienie pozwu przed sądem zagranicznym państwa członkowskiego UE powoduje przerwanie biegu przedawnienia roszczeń zgodnie z prawem właściwym dla zobowiązania (w przypadku braku wyboru prawa - prawem państwa siedziby sprzedawcy), nawet jeśli sąd ten ostatecznie stwierdzi brak jurysdykcji międzynarodowej, pod warunkiem że powód działał w dobrej wierze i nie mógł

Nieprawidłowa obsada sądu, wynikająca z udziału sędziego powołanego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej z naruszeniem standardów konstytucyjnych, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, która skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku.

Zastosowanie mechanizmu "gilotyny emerytalnej" z art. 15c ust. 3 oraz art. 24a ust. 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy wobec osób pobierających renty rodzinne po zmarłych funkcjonariuszach pełniących służbę na rzecz totalitarnego państwa narusza konstytucyjne zasady proporcjonalności, ochrony praw nabytych oraz sprawiedliwości społecznej, gdyż stanowi rodzaj odpowiedzialności za cudze

Zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego uchylono. Sąd odwoławczy błędnie stwierdził brak kompletnych znamion przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. Sprawę przekazano do ponownego rozpoznania, wzywając do rzetelnej kontroli odwoławczej.

Brak wymaganych elementów formalnych orzeczenia sądu oraz zaniechanie zapewnienia obligatoryjnej obrony uzasadniają uchylenie wyroku i umorzenie postępowania w przypadku ustania karalności czynu.

Nieprawidłowy proces powołania sędziów przez organ Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowany z naruszeniem zasad konstytucyjnych może prowadzić do poważnego podważenia standardów niezależności i bezstronności sądu, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą skutkującą koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Skazanie za groźby karalne wymaga, by przypisany czyn zawierał pełne znamiona ustawowe, w tym wzbudzenie uzasadnionej obawy u pokrzywdzonego.

W postępowaniu odrębnym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych zakres związania prawomocnym wyrokiem sądu określany jest przedmiotem kontrolowanej decyzji organu rentowego, a nie stanem rzeczy z chwili zamknięcia rozprawy, gdyż postępowanie to ma charakter kontrolno-rozpoznawczy i zmierza do oceny prawidłowości decyzji na datę jej wydania, w związku z czym prawomocny wyrok stwierdzający podleganie