Organ rentowy co do zasady nie jest uprawniony do kwestionowania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zadeklarowanej przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą, jeżeli podstawa ta mieści się w granicach określonych w art. 18 ust. 8 oraz art. 20 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Uprawnienie organu rentowego do weryfikacji

Wyrażone w prawomocnym wyroku stwierdzającym niepodleganie ubezpieczeniom społecznym poglądy sądu dotyczące sfery motywacyjnej osoby zgłaszającej się do ubezpieczeń oraz oceny charakteru prowadzonej działalności gospodarczej nie mają automatycznie mocy wiążącej w rozumieniu art. 365 § 1 k.p.c. w sprawie o zwrot nienależnie pobranego świadczenia z ubezpieczenia społecznego na podstawie art. 84 ust.

Sąd w postępowaniu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości jest związany ostateczną decyzją komunalizacyjną i nie jest uprawniony do badania przesłanek formalnych i materialnych wcześniejszych decyzji administracyjnych, które stanowiły podstawę dla wydania decyzji komunalizacyjnej, nawet jeśli te wcześniejsze decyzje były dotknięte istotnymi wadami, takimi

Jak wynika z treści art. 86 § 1 k.k. (brzmienie do 23 czerwca 2020 r.), wymierzając karę łączną ograniczenia wolności, sąd nie może przekroczyć górnej granicy ustawowej, wynoszącej 2 lata. Rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji niezgodne z tym przepisem skutkuje koniecznością uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Orzeczenie Sądu Najwyższego stwierdza, że nakaz zapłaty zasądzający lichwiarskie odsetki narusza przepisy prawa i zasady współżycia społecznego, co uzasadnia uchylenie nakazu i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania w trosce o prawidłowość porządku prawnego i ochronę konsumentów.

Połączenie spółek przez inkorporację powoduje utratę bytu prawnego przez spółkę przejmowaną i w konsekwencji utratę jej zdolności sądowej i procesowej. Prowadzenie postępowania sądowego z udziałem takiego podmiotu po dacie wpisu połączenia do rejestru stanowi nieważność postępowania na podstawie art. 379 pkt 2 k.p.c., co skutkuje koniecznością uchylenia wydanych w takim postępowaniu orzeczeń i zniesienia

Skazanie za czyn będący już przedmiotem prawomocnie zakończonego postępowania narusza zasadę res iudicata z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w., skutkując koniecznością uchylenia wyroku i umorzenia postępowania.

Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Kutnie został uchylony z powodu rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego oraz materialnego, w tym błędnego połączenia i nieuwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy w zakresie kar jednostkowych. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

1. Stwierdzenie pełnienia służby na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji nie może być dokonane wyłącznie na podstawie formalnej przynależności do wymienionych w tym przepisie instytucji lub formacji, lecz wymaga oceny wszystkich okoliczności sprawy, w tym indywidualnych czynów funkcjonariusza i ich

W razie śmierci pokrzywdzonego i braku ustalonych spadkobierców, orzeczenie obowiązku naprawienia szkody jest niewykonalne i wymaga uchylenia, aby nie naruszać art. 46 k.k.; obowiązuje zasada, że naprawienie szkody należy orzekać jedynie wobec znanych beneficjentów.

Wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej ulega uchyleniu, a postępowanie wobec skazanego W. J. zostaje umorzone z uwagi na przedawnienie karalności czynu zarzucanego na gruncie przepisów skarbowych, stanowiące obligatoryjną przesłankę uniemożliwiającą dalsze ściganie.

Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, w których wysokość zobowiązania konsumenta określona została na podstawie kursu waluty ustalonego jednostronnie przez bank bez odwołania do obiektywnych kryteriów, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. Mechanizm przeliczeniowy w takiej umowie należy traktować jako całość podlegającą łącznej ocenie pod kątem

Nie można orzekać obowiązku naprawienia szkody na podstawie art. 46 § 1 k.k., jeżeli pokrzywdzony nie poniósł szkody lub szkoda została naprawiona przed orzeczeniem.

Dodatkowe świadczenie pieniężne dla osób wykonujących zawody medyczne w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych pacjentom z podejrzeniem lub zakażeniem SARS-CoV-2, przewidziane w umowie między podmiotem leczniczym a Narodowym Funduszem Zdrowia wykonującej Polecenie Ministra Zdrowia, stanowi świadczenie sui generis wynikające z umowy o świadczenie na rzecz osoby trzeciej (art. 393 k.c.), a nie świadczenie

Postanowienia umowy kredytu denominowanego w walucie obcej, w których wysokość świadczeń określona została na podstawie kursów ustalanych jednostronnie przez bank bez obiektywnych kryteriów, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. Po wyeliminowaniu takich postanowień umowa nie może zostać utrzymana w mocy, w tym nie można jej traktować jako kredytu walutowego, jeżeli

Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Okręgowego w Zamościu z powodu rażącego naruszenia przepisów postępowania sądowego oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem wszystkich zarzutów apelacyjnych.

W przypadku postępowania o wydanie wyroku łącznego, rażące naruszenie prawa do obrony w wyniku nieskutecznego doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Orzeczenie znoszące nakaz zapłaty z uwagi na lichwiarski charakter umowy, kwalifikując ją jako sprzeczną z zasadami współżycia społecznego, co narusza art. 353(1) oraz art. 58 § 1-3 k.c., wymagając ponownego rozpoznania sprawy przez sąd.

Uchwała Sądu Najwyższego: Sądy działające z udziałem sędziów powołanych przez wadliwie konstruowaną KRS mogą być uznane za nienależycie obsadzone, co uzasadnia uchylenie wyroków w wydanych w takich składach z uwagi na ich niezgodność z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego z powodu nienależytego przeprowadzenia kontroli instancyjnej. Sąd Okręgowy zaniechał dokładnej analizy dowodów i istotnych faktów, naruszając tym samym przepisy procesowe. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.