1. Pojęcie „służby na rzecz totalitarnego państwa" w rozumieniu art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (i innych służb) stanowi definicję legalną, której przesłankami są wyłącznie ramy czasowe i formalna przynależność do wymienionych w tym przepisie jednostek; definicja ta tworzy domniemanie ustawowe, które funkcjonariusz może obalić wyłącznie
Uchylenie wyroku nakazowego z powodu naruszenia procedury karnej poprzez niewłaściwe zastosowanie środka karnego przepadku równowartości pojazdu przy braku wystarczających dowodów oraz konieczność rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych.
Wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie uchylono ze względu na nienależyte zbadanie kwalifikacji prawnej czynu, który powinien być uznany za wykroczenie, a nie przestępstwo. Sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.
1. Mechanizm obniżenia przelicznika lat służby na rzecz totalitarnego państwa do 0% podstawy wymiaru, przewidziany w art. 15c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (i innych służb), jest środkiem proporcjonalnym i nie pozostaje w sprzeczności z Konstytucją RP, ponieważ jego dotkliwość jest współmierna do długości służby pełnionej przed transformacją
Pojęcie „wykonywania pracy na rzecz pracodawcy" w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych obejmuje każdą pracę, której rzeczywistym beneficjentem jest pracodawca, niezależnie od formalnej więzi prawnej łączącej pracownika z osobą trzecią, rodzaju wykonywanych czynności oraz tożsamości działalności prowadzonej przez pracodawcę i zleceniodawcę
Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest uprawniony do kwestionowania ani obniżania zadeklarowanej przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, jeżeli mieści się ona w granicach określonych ustawą z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, a ubezpieczony prowadzi działalność od dłuższego czasu, uzyskuje z niej
Polecenie Ministra Zdrowia dotyczące dodatkowych świadczeń pieniężnych dla personelu medycznego w okresie pandemii COVID-19 nie stanowi źródła prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p., a przewidziane nim świadczenie nie ma charakteru składnika wynagrodzenia ze stosunku pracy, lecz stanowi sui generis świadczenie publiczne finansowane ze środków publicznych. Pracodawca zobowiązany umową z NFZ do wypłaty
1. Kryterium „służby na rzecz totalitarnego państwa" określone w art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji należy interpretować z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w tym zarówno przynależności instytucjonalnej do formacji wymienionych w tym przepisie, jak i indywidualnego przebiegu służby; pełnienie służby w tych jednostkach stwarza
Ugoda sądowa dotycząca roszczeń deliktowych może być częściowo nieważna na podstawie art. 447 k.c., jeżeli w zakresie określonego rodzaju świadczenia (np. renty z tytułu zwiększonych potrzeb) rażąco narusza interes poszkodowanego poprzez ustalenie kwoty znacznie nieadekwatnej do rzeczywistych potrzeb, przy jednoczesnym zachowaniu skuteczności w pozostałym zakresie, w którym nie doszło do naruszenia
Klauzule przeliczeniowe stanowią niedozwolone postanowienia umowne, skutkując nieważnością umowy kredytowej, gdyż kształtują główne świadczenia stron bez odpowiedniej przejrzystości i naruszają interesy konsumenta.
Orzekając o kasacji na niekorzyść oskarżonego w sprawie przekroczenia ustawowego limitu wymiaru kary grzywny wyrokiem nakazowym, Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Rejonowego, co uznaje za rażące naruszenie art. 502 § 1 k.p.k., i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania. (IV K 800/24)
1. Organ rentowy jest uprawniony do weryfikacji podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zadeklarowanej przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą, gdy w początkowym okresie tej działalności zadeklarowana podstawa nie ma odzwierciedlenia w przychodach i wskazuje na instrumentalne włączenie się do systemu ubezpieczeń społecznych w celu uzyskania nieadekwatnie wysokich świadczeń
1. Zastosowanie art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga ustalenia, że pracodawca jest rzeczywistym beneficjentem pracy świadczonej przez pracownika na podstawie umowy zlecenia zawartej z osobą trzecią, co oznacza konieczność wykazania, że praca ta przekłada się bezpośrednio na wymierne korzyści pracodawcy. Same powiązania kapitałowe, osobowe lub
Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania musi opierać się na przesłankach uzasadniających konieczność przeprowadzenia całego przewodu sądowego na nowo, zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. Wady procesowe o charakterze punktowym mogą być naprawiane w postępowaniu odwoławczym.
1. Przepis art. 15c ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, ograniczający wysokość emerytury policyjnej do poziomu przeciętnej emerytury wypłacanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie może kształtować sytuacji prawnej funkcjonariusza, który prawo do emerytury policyjnej nabył wyłącznie z tytułu służby nieobjętej dyspozycją art. 13b tej ustawy
W przypadku występku zagrożonego zarówno grzywną, jak i karą pozbawienia wolności do roku, wymierzona kara grzywny nie może być niższa niż 50 stawek dziennych, zgodnie z art. 33 § 1a pkt 1 k.k.
Brak wniosku o ściganie przez osobę najbliższą uniemożliwia zastosowanie kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu z art. 177 § 1 k.k. w postępowaniu karnym.