Sąd Najwyższy orzekł, iż przepis art. 190 § 1 k.k. w nowym brzmieniu wymaga stosowania kary wyłącznie pozbawienia wolności. W sytuacji recydywy szczególnej, regulacja art. 37a § 2 k.k. wyklucza zamianę tej kary na ograniczenie wolności.

W postępowaniu nakazowym musi istnieć pewność co do okoliczności czynu i winy obwinionego. Sąd Rejonowy naruszył ten wymóg, gdy wydawał wyrok nakazowy pomimo istniejących wątpliwości, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez ten sąd.

Orzekając o winie oskarżonego z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, sąd ma obowiązek orzec kumulatywną karę pozbawienia wolności i grzywny, brak wymierzenia grzywny stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Przepis art. 151⁹ § 2 k.p. należy interpretować w ten sposób, że pracodawca w regulaminie pracy może ustalić inne niż ustawowe ramy czasowe uznawane za pracę w niedzielę i święto, przy czym ramy te mogą rozpoczynać się w dniu poprzedzającym kalendarzową niedzielę lub święto. Warunkiem dopuszczalności takiego ustalenia jest objęcie przez nie kolejnych 24 godzin, których dominująca część przypada na

W sprawach dotyczących cofnięcia zaświadczenia A1 sąd odwoławczy obowiązany jest samodzielnie zbadać, czy pracownik wykonywał pracę w jednym, czy w kilku państwach członkowskich, i dokonać oceny przesłanek zastosowania art. 11 ust. 3 lit. a albo art. 13 ust. 1 lit. b (ii) rozporządzenia nr 883/2004; niedopuszczalne jest ograniczenie rozpoznania sprawy wyłącznie do kwestii delegowania (art. 12 rozporządzenia

Ustalenie obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia chorobowego na podstawie art. 84 ust. 1 w związku z art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga każdorazowo samodzielnego ustalenia przez sąd stanu świadomości osoby pobierającej świadczenie w odniesieniu do chwili jego wypłaty, a nie z perspektywy okoliczności stwierdzonych

Wspólnota mieszkaniowa nie jest uprawniona do naliczania właścicielowi opłat związanych z lokalami stanowiącymi jego odrębną własność, jeżeli brak jest skutecznego powierzenia jej zarządu tymi lokalami; uchwały wspólnoty podjęte bez takiego umocowania nie mogą stanowić podstawy dochodzenia roszczeń wobec właściciela.

Karalność za wykroczenie ustaje po upływie jednego roku od jego popełnienia, a jeśli postępowanie wszczęto w tym okresie, ustaje po dwóch latach. Po upływie trzech lat od popełnienia wykroczenia przedawnienie jest bezwzględne i skutkuje umorzeniem postępowania.

W sytuacji wniesienia apelacji wyłącznie na korzyść skazanego, sąd odwoławczy nie może pogarszać jego sytuacji, zmieniając przyjętą przez sąd niższej instancji zasadę łączenia kar z zasady częściowej absorpcji na zasadę kumulacji, co stanowi naruszenie zakazu reformationis in peius.

Obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wynikający z art. 6 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jest powiązany wyłącznie z posiadaniem statusu prawnego takiego wspólnika, a nie z faktycznym prowadzeniem działalności gospodarczej przez spółkę. Wpis spółki

Skarga prokuratora została uwzględniona z uwagi na brak przesłanek uzasadniających uchylenie wyroku pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; sąd odwoławczy winien realizować swoje reformatoryjne kompetencje w granicach wniesionej apelacji.

Nienależyta obsada sądu, wynikająca z powołania sędziego z naruszeniem procesu nominacyjnego, który prowadzi do naruszenia standardu niezawisłości, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Warunkowy wpis na ostatni rok studiów w szkole wyższej, dokonany zgodnie z regulaminem studiów po ukończeniu przez studenta 25 lat życia, jest równoważny ze zwykłym wpisem dla celów stosowania art. 68 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Osoba, która ukończyła 25 lat życia w okresie wakacji studenckich po przedostatnim roku studiów i uzyskała warunkowy wpis na ostatni rok studiów, zachowuje

Naruszenie art. 500 § 1 i 3 k.p.k. oraz zasady ne bis in idem przez wydanie wyroku nakazowego na podstawie tożsamego stanu faktycznego skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania celem wszechstronnej oceny dowodowej.

Mechanizm obniżania świadczeń emerytalnych i rentowych przewidziany w art. 15c ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy narusza Konstytucję RP, gdy prowadzi do redukcji wysokości świadczenia wypracowanego służbą po 1990 r., niebędącą służbą na rzecz totalitarnego państwa. Zastosowanie art. 22a tej ustawy do obniżania rent inwalidzkich wymaga indywidualnej oceny proporcjonalności ingerencji

Uchylenie wyroku z powodu rażącego naruszenia przepisów karnych materialnych i procesowych, skutkujące koniecznością ponownego rozpoznania sprawy w zgodzie z wymogami obrony obligatoryjnej oraz nadzwyczajnego obostrzenia kary.

Sąd Najwyższy stwierdził, że brak prawomocnego zezwolenia na ściganie oskarżonego prokuratora, stanowi negatywną przesłankę procesową obligującą do umorzenia postępowania, a nie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Wykonywanie pracy „na rzecz pracodawcy" w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oznacza każdą pracę, której rzeczywistym beneficjentem jest pracodawca, niezależnie od formalnej więzi prawnej łączącej pracownika z osobą trzecią oraz niezależnie od tożsamości rodzaju czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy i umowy cywilnoprawnej. Dla

Przepisy ustawy okołobudżetowej na rok 2022 modyfikujące sposób ustalania wynagrodzenia prokuratorów w sposób dyskrecjonalny i oderwany od obiektywnych kryteriów są niezgodne z zasadą demokratycznego państwa prawa z art. 2 Konstytucji RP. W przypadku kolizji między stabilnym ustawowym standardem wynagradzania prokuratorów przewidzianym w ustawie Prawo o prokuraturze a przepisami epizodycznymi ustawy