Ustalenie wysokiego stopnia przyczynienia się poszkodowanego do wypadku komunikacyjnego i związanej z tym znacznej redukcji odszkodowania wymaga dokonania stanowczych ustaleń faktycznych co do prawidłowej obserwacji drogi przez kierowcę i adekwatności jego reakcji na zagrożenie. Brak takich ustaleń, przy jednoczesnym przyjęciu odpowiedzialności sprawcy na zasadzie ryzyka, czyni znaczną redukcję świadczeń
Złożenie przez stronę w apelacji wniosku o przeprowadzenie rozprawy w rozumieniu art. 374 zdanie drugie k.p.c. jest dla sądu drugiej instancji wiążące i wyłącza możliwość rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym, niezależnie od oceny sądu co do konieczności przeprowadzenia rozprawy. Rozpoznanie sprawy i wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym mimo złożenia przez stronę skutecznego wniosku o przeprowadzenie
Przeprowadzenie rozprawy apelacyjnej bezpośrednio poprzedzającej wyrok i wydanie wyroku w sytuacji, gdy zawiadomienie pełnomocnika strony o terminie rozprawy zostało doręczone w trybie zastępczym (art. 139 § 1 k.p.c.) w dniu samej rozprawy, co narusza wymóg art. 149 § 2 k.p.c. doręczenia zawiadomienia co najmniej na tydzień przed posiedzeniem, stanowi nieważność postępowania z art. 379 pkt 5 k.p.c.
W przypadku oświadczenia woli prokuratora co do wniesienia aktu oskarżenia wystarczające jest przesłanie go do sądu z pismem przewodnim. Szczególna forma zatwierdzenia nie jest wymagana, jeżeli okoliczności wskazują na zgodność z treścią aktu oskarżenia.
Służby pełnionej po dniu 12 września 1989 r. nie uznaje się za służbę na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, co wynika wprost z art. 13c tej ustawy i co potwierdza, że wraz z mianowaniem pierwszego niekomunistycznego rządu zakończył się okres, za który można przypisać funkcjonariuszowi realną służbę na
Zarządzenie uchylenia wyroku w zakresie odszkodowania wynikłego z internowania K. K. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem kosztów dojazdów i paczek jako potencjalnych szkod w majątku represjonowanego.
Utrata uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 3 k.p. odnosi się wyłącznie do sformalizowanych wymagań kwalifikacyjnych wynikających z przepisów prawa warunkujących dopuszczenie do wykonywania pracy na określonym stanowisku, wymagających urzędowego certyfikatu, a nie do uprawnień które są niezbędne jedynie z punktu widzenia interesów pracodawcy
Skoro procedura legislacyjna zmieniająca art. 190a § 1 k.k. do brzmienia z karą do 8 lat więzienia była niezgodna z prawem, a ustalenia co do stanu poczytalności skazanego były niewystarczające, Sąd Najwyższy uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpatrzenia w postępowaniu odwoławczym.
W przypadku niewywiązania się z umowy związanej z działalnością gospodarczą, jeśli brak ustawowego wprowadzenia w błąd, nie jest spełnione przestępstwo oszustwa z art. 286 § 1 k.k.; odpowiedzialność ma charakter kontraktowy.
Przepadek pojazdu mechanicznego może zostać orzeczony tylko w przypadku, gdy stanowi on wyłączną własność sprawcy przestępstwa. W przeciwnym razie orzeka się przepadek równowartości pojazdu (art. 44b § 1 i 2 k.k.).
W przypadku istnienia prawomocnego wyroku łącznego na te same wyroki skazujące, wydanie kolejnego wyroku łącznego narusza zasadę powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Wyrok Sądu Najwyższego uchyla w części orzeczenie Sądu Apelacyjnego w zakresie świadczenia pieniężnego z uwagi na wewnętrzną sprzeczność orzeczenia uniemożliwiającą jego wykonanie, stwierdzając jednocześnie wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.
Kasacja Prokuratora Generalnego zasadna; uchylono wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania z zaleceniem szczegółowej analizy zarzutów i opinii biegłych w świetle standardów orzeczniczych.
Uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z uwagi na nienależytą obsadę sądu orzekającego oraz nieprawidłową ocenę okoliczności dotyczących poczytalności oskarżonej, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym.