Wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności powyżej górnej granicy ustawowej sumy kar jednostkowych stanowi rażące naruszenie przepisów prawa materialnego. Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z orzeczonych kar do ich sumy, nie przekraczając określonego pułapu.

Sąd Najwyższy stwierdza, że przy warunkowym umorzeniu postępowania sąd ma obowiązek nałożenia środka kompensacyjnego, gdy wyrządzono krzywdę, a jej skutki nie zostały naprawione; brak takiego rozstrzygnięcia stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające uchylenie wyroku.

W postępowaniu dotyczącym wykroczenia z art. 120 § 1 k.w., gdy przywłaszczony surowiec jest już przerobiony, nie można przypisać czynu z tego przepisu. Wyrok oparty na błędnej kwalifikacji prawnej podlega uchyleniu, a postępowanie umorzeniu z powodu upływu terminu przedawnienia.

Przedawnienie karalności wykroczeń powoduje obowiązek umorzenia postępowania, niezależnie od chwilowego zawieszenia biegu przedawnienia ustawą o COVID-19; upływ terminu przedawnienia jest bezwzględną przesłanką umorzenia postępowania.

Brak jasnych przepisów kwalifikujących zawody asystentki i higienistki stomatologicznej jako medyczne w dacie czynów wyklucza jednoznaczną odpowiedzialność karną, zatem odpowiedzialność za wykroczenia wymaga ponownego rozpoznania warunków przeprowadzenia.

Sąd Najwyższy uznał kasację obrońcy Z.M. za zasadną z powodu rażącego naruszenia procedury sądowej przez sąd odwoławczy, wynikającego z niewłaściwego rozważenia zarzutów apelacyjnych i niepełnej oceny dowodów. Sąd Okręgowy w Zamościu musi przeprowadzić ponowną, rzetelną kontrolę instancyjną.

Wymagalność roszczenia konsumenta o zwrot świadczeń spełnionych w wykonaniu nieważnej umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej (z uwagi na abuzywność klauzul kursowych) nie jest uzależniona od złożenia sformalizowanego oświadczenia przed sądem o braku woli kontynuacji umowy; wystąpienie przez konsumenta z przedsądowym żądaniem restytucyjnym stanowi dorozumianą odmowę potwierdzenia klauzul abuzywnych

Pozorowanie prowadzenia działalności gospodarczej poprzez jej zarejestrowanie z maksymalną podstawą wymiaru składek wyłącznie w celu uzyskania wysokich świadczeń z ubezpieczenia chorobowego, bez zamiaru faktycznego jej prowadzenia, stanowi świadome wprowadzenie organu rentowego w błąd w rozumieniu art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, uzasadniające obowiązek zwrotu nienależnie

Prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ukończeniu 30 roku życia wymaga wykazania co najmniej 5-letniego okresu składkowego i nieskładkowego w dziesięcioleciu poprzedzającym złożenie wniosku o rentę lub powstanie niezdolności do pracy, przy czym okresy nieskładkowe uwzględnia się wyłącznie w wymiarze nieprzekraczającym jednej trzeciej udowodnionych okresów składkowych z tego samego

W razie błędnego zastosowania przepisów o karze łącznej i nawiązkach w oparciu o art. 66 i art. 9 § 2 k.w., orzeczenie o karze należy uchylić i przekazać do ponownego rozpoznania.

Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej (JPY), odwołujące się do bankowej tabeli kursów ustalanej jednostronnie przez bank bez wskazania obiektywnych i sprawdzalnych kryteriów, stanowią niedozwolone klauzule umowne w rozumieniu art. 3851 § 1 k.c.; wyeliminowanie takich klauzul prowadzi do nieważności całej umowy, jeżeli konsument – mający pełną świadomość konsekwencji – domaga się

Cofnięcie skargi kasacyjnej przez stronę powodową jest czynnością procesową niepodlegającą kontroli sądu i skutkuje umorzeniem postępowania kasacyjnego na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 398²¹ k.p.c.

Uchylenie wyroku Sądu Okręgowego z uwagi na rażące naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. przez pominięcie pełnej oceny dowodów i niewystarczające uzasadnienie, co do zarzutów apelacyjnych, skutkujące zasadnością kasacji.