W sytuacji nabycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej od osoby uiszczającej czynsz symboliczny, zasady dotyczące ograniczenia wzrostu opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste do dwukrotności wielkości dotychczasowej opłaty, zgodnie z art. 77 ust. 2a Ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie znajdują zastosowania, gdyż nabycie to wiąże się z uświadomieniem obowiązku uiszczania stawek
Orzeczony przez sąd pracy obowiązek przywrócenia do pracy jest długiem kolejnego pracodawcy, gdy wynika z zasadnego roszczenia o przywrócenie do pracy, które zwolniony pracownik skierował do poprzedniego pracodawcy. Pracownik ma wówczas zwykłe prawo do restytucji stosunku pracy i dlatego odpowiedzialność ta przechodzi na kolejny podmiot, który stał się pracodawcą na mocy art. 231 k.p.
W sprawach dotyczących odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o dzieło, wykonawca nie może przerzucić odpowiedzialności za braki wykonania dzieła zgodnie z projektem, jeśli sam nie dopełnił obowiązków wynikających z art. 634 k.c. polegających na zawiadomieniu o okolicznościach uniemożliwiających prawidłowe wykonanie umowy, zwłaszcza gdy wynikają one z projektów dostarczonych
Klauzule przeliczeniowe w umowach kredytowych indeksowanych do waluty obcej są nieodłącznie ze sobą związane i kształtują główne świadczenia stron, lecz ich abuzywny charakter może być poddany kontroli, jeżeli nie są sformułowane w sposób jednoznaczny, umożliwiający stronie konsumenta ocenę skutków ekonomicznych zobowiązania, nawet gdy postanowienia umowy określają główne świadczenie stron.
Niemające charakteru cenotwórczego i niebędące efektem swobodnych negocjacji opłaty, pobierane od kontrahentów przez przedsiębiorcę o silnej pozycji rynkowej, stanowią niedozwoloną barierę w dostępie do rynku i delikt nieuczciwej konkurencji w rozumieniu art. 15 ust. 1 pkt 4 Ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a ich pobieranie może być podstawą do żądania wydania uzyskanych w ten sposób bezpodstawnie
Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy prawa, gdy był świadkiem czynu, o który sprawa się toczy, niezależnie od tego, czy został przesłuchany jako świadek w danej sprawie. Ta zasada jest przejawem wymogu obiektywizmu i zapewnienia bezstronnej oceny dowodów przez sędziego w postępowaniu karnym.
Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym wbrew wnioskowi strony o przeprowadzenie rozprawy apelacyjnej stanowi naruszenie prawa procesowego i rodzi skutki w postaci nieważności postępowania. Prawo do sądu oraz sprawiedliwości proceduralnej wymaga, aby sąd drugiej instancji uwzględnił wniosek strony o rozprawę, którego pominięcie narusza fundamentalne zasady procesu cywilnego.
Pominięcie przez sąd środków dowodowych wnioskowanych przez stronę, gdy sąd uznaje, że zgromadził już materiał wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy, nie może być uznane za pozbawienie strony możliwości obrony jej praw, a co za tym idzie nie może być podstawą dla stwierdzenia nieważności postępowania, o której mowa w art. 379 pkt 5 k.p.c.