Kara pozbawienia wolności, która została wykonana w całości przed wydaniem wyroku łącznego, nie może być objęta tym wyrokiem. Podstawą orzeczenia kary łącznej są jedynie te kary, które podlegają wykonaniu. Zaskarżony wyrok wymaga uchylenia z uwagi na rażące naruszenie art. 85 § 2 k.k.

Abuzywność postanowień umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, określających sposób ustalania kursu waluty na podstawie tabeli kursowej banku, prowadzi do nieważności całej umowy kredytu, gdyż w obowiązującym stanie prawnym nie można zastąpić niedozwolonego postanowienia innym sposobem określenia kursu waluty wynikającym z przepisów prawa lub zwyczajów, a późniejsza zmiana przepisów prawa bankowego

Wyrok Sądu Rejonowego w Grajewie w części dotyczącej orzeczenia kary łącznej ograniczenia wolności został uchylony z uwagi na rażące naruszenie przepisów art. 86 § 3 k.k., przez brak określenia obowiązków przy orzeczonej karze, co skutkuje jego niewykonalnością.

Późniejsze zmiany umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, wprowadzone aneksami po zawarciu umowy pierwotnej – w tym zmiana sposobu ustalania kursu waluty na kurs średni NBP lub umożliwienie spłaty bezpośrednio w walucie obcej – nie sanują abuzywności klauzul indeksacyjnych ocenianej według stanu na moment zawarcia umowy, chyba że aneks miał charakter ugody rozstrzygającej spór o ważność umowy,

Nienależyta obsada sądu w postępowaniu odwoławczym, związana z zasiadaniem w składzie sędziego powołanego przez KRS po 2017 r., może stanowić bezwzględną przyczynę odwoławczą, jeśli narusza standard niezawisłości i bezstronności sądu.

W świetle art. 77 zd. 2 u.k.w.h. po skutecznym podniesieniu zarzutu przedawnienia wierzytelności zabezpieczonej hipoteką dłużnik rzeczowy (właściciel nieruchomości obciążonej hipoteką) nie ponosi odpowiedzialności osobistej za odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia, gdyż hipoteka jako ograniczone prawo rzeczowe nie zapewnia wierzycielowi ochrony prawnej w razie przedawnienia roszczeń odsetkowych

Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, przyznające bankowi uprawnienie do jednostronnego oznaczania kursu waluty waloryzacji bez wskazania obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów jego ustalania, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., nie są zaś bezwzględnie nieważne na podstawie art. 58 § 1 lub § 3 k.c., gdyż cel ochrony konsumenta wymagany

Sąd Najwyższy stwierdza, iż zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim został wydany z rażącym naruszeniem przepisów prawa karnego procesowego i materialnego, co skutkowało uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Postanowienia umowy kredytu denominowanego w walucie obcej, określające zarówno sposób przeliczenia wypłaconej kwoty kredytu na walutę krajową, jak i wysokość spłacanych rat poprzez odesłanie do tabel kursowych banku bez wskazania obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów ustalania kursów, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. jako określające główne świadczenia

Z uwagi na to, że przesłanki z art. 437 § 2 in fine k.p.k. nie stanowią konieczności uzupełnienia dowodowego, Sąd Apelacyjny błędnie uchylił wyrok Sądu I instancji. Wymagana była samodzielna konwalidacja uchybień dowodowych przez Sąd odwoławczy.

Klauzula ryzyka walutowego i klauzula spreadu walutowego w umowie kredytu indeksowanego do waluty obcej stanowią nierozłączne składniki mechanizmu indeksacji i podlegają łącznej ocenie pod kątem abuzywności — ich rozszczepienie jest zabiegiem sztucznym. W razie uznania tych klauzul za niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., żaden przepis prawa ani zwyczaj nie może zająć ich

Nienależyta obsada sądu, wynikająca z uczestnictwa sędziego powołanego na wniosek KRS zgodnie z ustawą z 2017 r., może prowadzić do naruszenia standardów niezawisłości, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą zgodnie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Brak posiadania fizycznego dokumentu prawa jazdy nie oznacza braku uprawnień do kierowania, jeśli uprawnienia zostały formalnie uzyskane. Wykroczenie z art. 94 § 1 k.w. zachodzi jedynie przy rzeczywistym braku uprawnień, a nie dokumentu.

Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku uniemożliwia kontynuację postępowania karnego, a wszelkie wydane orzeczenia sądów skutkujące taką okolicznością są nieważne, obowiązując sądy do umorzenia postępowania (art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.).

W postępowaniu odwoławczym niestawiennictwo obrońcy przy obligatoryjnej obronie tamuje rozpoznanie sprawy, a jego brak stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą skutkującą uchyleniem wyroku (art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.).

Przesłanka "uporczywości" w rozumieniu art. 94³ § 2 k.p. wymaga nasilenia złej woli ze strony sprawcy, zmierzającej do zaniżenia samooceny ofiary i wyizolowania jej z zespołu współpracowników. Sama istota długotrwałego konfliktu w środowisku pracy, w którym pracownik jest aktywną stroną - podejmuje działania obronne, dąży konsekwentnie do realizacji swoich celów, wdaje się w polemikę z oponentami

Bankowi, który może zaspokoić swoją wierzytelność wobec konsumenta w drodze potrącenia, nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 k.c. w zw. z art. 497 k.c. w razie stwierdzenia nieważności umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej ze względu na abuzywność klauzul indeksacyjnych. Wykładnia art. 496 i 497 k.c. zgodna z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG wyklucza uzależnienie

1. Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej kształtujące mechanizm indeksacji stanowią główne świadczenia stron w rozumieniu art. 3851 § 1 k.c. i podlegają kontroli pod kątem abuzywności, jeżeli nie zostały wyrażone w sposób jasny, przejrzysty i zrozumiały, umożliwiający konsumentowi oszacowanie wypływających z umowy konsekwencji ekonomicznych. Postanowienia przyznające bankowi uprawnienie

1. Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, określające wysokość należności kredytobiorcy przez odwołanie do tabel kursowych ustalanych jednostronnie przez bank bez obiektywnych kryteriów oznaczania kursu, są niedozwolonymi postanowieniami umownymi w rozumieniu art. 3851 § 1 k.c. niezależnie od tego, czy swoboda banku w kształtowaniu kursu jest pełna, czy tylko częściowa. Tego rodzaju

Sąd Najwyższy orzekł, iż w przypadku uiszczenia pełnej kwoty zaległych alimentów przez sprawcę w ciągu 30 dni od pierwszego przesłuchania (art. 209 § 4 k.k.), należy obligatoryjnie umorzyć postępowanie karne z art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k.