Podanie przez pracodawcę konkretnej i rzeczywistej przyczyny wypowiedzenia zmieniającego jest niezbędne do jego prawidłowości, a porównywanie pracowników w kontekście realizacji zadań może stanowić uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia.

Ubezpieczonemu, który pozostawał w zawodowej służbie wojskowej przed 2 stycznia 1999 r. i pobiera emeryturę wojskową, przysługuje prawo do wyboru jednego ze świadczeń emerytalnych: z systemu wojskowego lub powszechnego, zgodnie z art. 95 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Obniżenie emerytur funkcjonariuszy na podstawie art. 15c ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym z 1994 r., którzy po roku 1990 pełnili służbę w wolnej Polsce, narusza art. 32, art. 64 oraz art. 67 ustawy zasadniczej, gdyż stanowi nieuzasadnioną represję wobec osób wiernych prawu po zmianach ustrojowych.

Zdarzenie mogące być uznane za wypadek przy pracy nie może być wyłączone z tej kwalifikacji tylko ze względu na posiadanie zwolnienia lekarskiego, jeśli ubezpieczony nie pobiera świadczeń z tytułu zasiłku chorobowego, a czynności wykonywane były w ramach prowadzonych działań gospodarczych.

Przyznanie pracownikowi niższego wynagrodzenia na podstawie dyskryminującego kryterium narodowości, bez uzasadnienia obiektywnymi cechami związanymi z rodzajem pracy, kwalifikacjami czy odpowiedzialnością, stanowi naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, w myśl art. 183d kodeksu pracy.

W przypadku przekształcenia lub likwidacji jednostki organizacyjnej i utworzenia nowego podmiotu, kryteria doboru pracowników do zatrudnienia w nowo powstałym podmiocie nie muszą być szczegółowo określone, jeśli przepisy ustawy wprowadzającej tego nie wymagają, a stosunek pracy może wygasnąć na mocy tych przepisów bez konieczności stosowania analogii do przepisów Kodeksu pracy dotyczących ochrony trwałości