Redukcja emerytury za służbę na rzecz totalitarnego państwa powinna uwzględniać indywidualne czyny funkcjonariusza oraz wszystkie okoliczności sprawy, nie zaś opierać się wyłącznie na formalnej przynależności do określonych jednostek.

Właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego, wybierając metodę rozliczania kosztów zakupu ciepła, musi zapewnić, aby metoda ta stymulowała energooszczędne zachowania oraz umożliwiała ustalanie opłat w sposób odpowiadający rzeczywistemu zużyciu ciepła, przy czym spełnienie tych warunków zgodne z wymogami ustawy odbiera podstawy do kwestionowania ważności uchwał w tym zakresie.

Jeśli postanowienia umowy kredytu indeksowanego dotyczące sposób ustalania kursu waluty obcej są uznane za niedozwolone, umowa ta nie wiąże stron w pozostałym zakresie, gdyż nie ma zgodnych oświadczeń woli co do głównych świadczeń, co skutkuje brakiem konsensu stron.

Odszkodowanie za utracony zarobek oraz renta wyrównawcza przysługują poszkodowanemu, który wykaże z dostatecznym prawdopodobieństwem utratę tych zarobków oraz realną możliwość ograniczonego zatrudnienia, mając na uwadze faktyczny kontekst zawodowy i zdrowotny, w jakim znajduje się po wypadku przy pracy.

Gotowość do pracy i formalne istnienie stosunku pracy, nawet przy faktycznym zaprzestaniu działalności przez pracodawcę, mogą być podstawą do utrzymania obowiązku ubezpieczenia społecznego pracownika do czasu formalnego rozwiązania umowy o pracę.

Ustawa uznaje za służbę na rzecz totalitarnego państwa okres od 22 lipca 1944 r. do 31 lipca 1990 r. w wymienionych cywilnych i wojskowych instytucjach, co nie wymaga oceny indywidualnych czynów funkcjonariuszy, lecz opiera się na formalnych kryteriach czasowych i przynależności instytucjonalnej.

Zmniejszenie policyjnych emerytur i rent do poziomu przeciętnej emerytury powszechnej, gdy większość stażu pracy funkcjonariusza przypada na okres po 1990 r., a jego służba w instytucjach uznawanych za wspierające totalitarne państwo miała charakter pomocniczy, narusza zasady proporcjonalności i równości wobec prawa, jak również prawo do zabezpieczenia społecznego wynikające z Konstytucji RP.

Prawo do emerytury rolniczej uzależnione jest od spełnienia 25-letniego okresu podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, a okresy prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej nie mogą być zaliczone do stażu, jeżeli ubezpieczony nie opłacał składek.

Nieważność postępowania występuje, gdy strona zostaje pozbawiona możliwości działania w postępowaniu lub jego istotnej części, a skutki naruszeń nie mogły być usunięte w dalszym toku procesu, co wpływa na możliwość obrony jej praw.