NSA uznał, że przedłużanie terminu zwrotu VAT musi być należycie uzasadnione przez organ podatkowy, wskazując konkretne czynności weryfikacyjne i czas ich realizacji. Przedłużenie nie może służyć opóźnianiu zwrotu środków bez dostatecznego uzasadnienia wątpliwości organu.

Niewprowadzenie do obrotu artykułów spożywczych, które poprzez brak zgodności z wymaganiami jakości handlowej oraz oznakowanie mogą wprowadzać konsumenta w błąd, jest zgodne z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając decyzję GIJH o zakazie wprowadzenia do obrotu partii produktów niespełniających wymagań jakości handlowej z powodu nieprawidłowego oznakowania. Wyrok podkreśla, że nazwy produktów muszą jasno odzwierciedlać ich charakter oraz właściwości, w przeciwnym razie mogą wprowadzać konsumenta w błąd.

Osoba wpisana do Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Drogowych jako zarządzająca transportem, nie traci tego statusu z mocy samego zaprzestania faktycznego zarządzania, a organy administracyjne mogą oprzeć się na notoriach urzędowych i wpisach w KREPD przy ocenie odpowiedzialności karnej za naruszenia przepisów o transporcie drogowym.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że organ skarbowy nie wykazał przesłanek zabezpieczenia zobowiązań podatkowych na majątku, co skutkuje koniecznością uchylenia decyzji o zabezpieczeniu. Bez oceny aktualnej sytuacji finansowej podatnika, instytucja zabezpieczenia nie może być zastosowana.

Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania nie mogą być retroaktywnie stosowane do zobowiązań podatkowych powstałych w trakcie 2016 roku z uwagi na ich niezgodność z konstytucyjnymi zasadami pewności prawa i niedziałania prawa wstecz.

Oznakowanie "mleko modyfikowane" nie spełnia prawnych wymagań jakości handlowej; zakaz wprowadzenia do obrotu produktów nieprzestrzegających wymaganych standardów oznakowania jest uzasadniony prawem unijnym i krajowym.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu z uwagi na naruszenie zasady proporcjonalności oraz błędną wykładnię art. 302 ust. 1 i 4a ustawy o cudzoziemcach.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na niewłaściwą ocenę zgodności z prawem wykorzystania dotacji oświatowej, nakazując ponowną analizę dokumentacji i dowodów zgodnie z przepisami ustawy o finansowaniu zadań oświatowych.

Brak wymogu prawnego na świadectwie autentyczności indywidualnej pieczęci osoby dokonującej poświadczenia jest podstawą do uchylenia decyzji administracyjnych odmawiających uprzywilejowanego traktowania taryfowego.

Działania podatnika w zakresie przygotowania i sprzedaży działek nie stanowią działalności gospodarczej, lecz mieszczą się w ramach zarządu majątkiem prywatnym, co wyklucza obowiązek rozliczenia podatku VAT, nawet przy formalnym przygotowaniu działek do sprzedaży.

Nieruchomości pozostałe po likwidacji linii kolejowych, związane z działalnością gospodarczą, podlegają opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą i nie podlegają zwolnieniu jako pasy drogowe dróg publicznych.

W sprawach o dostęp do informacji publicznej, sąd musi opierać się na aktach administracyjnych; nieudostępnienie wniosku w aktach państwowych prowadzi do uchylenia orzeczenia dotyczącego bezczynności organu administracyjnego.

W sprawie podatku dochodowego za 2016 r., przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania, wprowadzonej w połowie roku, nie mogą być stosowane wstecz, ze względu na zasady niedziałania prawa wstecz i pewności prawa.

NSA oddala skargę kasacyjną A. S.A. od wyroku WSA, potwierdzając decyzję Ministra Finansów i Gospodarki o ustaleniu odszkodowania. Sąd podtrzymuje prawidłowość procesu proceduralnego zgodnie z art. 138 § 2 K.p.a., nie wkraczając w kwestie materialnoprawne.

Kara pieniężna za brak zgłoszenia do CRBR jest zasadne, gdyż wpis odgrywa kluczową rolę w przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, a naruszenie miało charakter poważny, uniemożliwiając osiągnięcie celów ustawowych.

Wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej, niezależnie od wykonywania umowy cywilnoprawnej na rzecz tej spółki.

Stosowanie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania (art. 119a O.p.) do zobowiązań podatkowych za 2016 r. jest niedopuszczalne z uwagi na jej wprowadzenie w trakcie trwania tego roku podatkowego, co narusza zasady intertemporalne i zakaz retroakcji przepisów podatkowych.

Zakaz posługiwania się nazwą "mleko modyfikowane" dla produktów zawierających składniki niemleczne wynika z ochrony konsumentów przed wprowadzeniem w błąd oraz przepisów definiujących mleko jako wydzielinę z wymion bez dodatków. Nieprzestrzeganie tych zasad skutkuje zakazem wprowadzania produktu do obrotu.

Faktury wystawione przez podmioty nie mające potwierdzenia w rzeczywistych transakcjach gospodarczych nie mogą stanowić podstawy do odliczenia podatku naliczonego, a ich wprowadzenie do obrotu skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku należnego przez wystawcę takich faktur.

M.G. nie jest stroną w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na użytkowanie budynku, gdyż jego interes prawny reprezentuje wspólnota mieszkaniowa. NSA potwierdził zasadność umorzenia postępowania odwoławczego w trybie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.

Zgodnie z art. 153 p.p.s.a, organy i sądy są związane oceną prawną zawartą w prawomocnym wyroku sądu administracyjnego, jeżeli przepisy prawa się nie zmieniły. Nieodwołanie się od poprzedniego wyroku czyni ocenę wiążącą, uniemożliwiając podważenie ustaleń dotyczących braku inicjatywy w zakresie ustalenia odszkodowania.

Obowiązek poddania się kwarantannie, jak określono w art. 34 ust. 2 ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń, nie wymaga formy decyzji administracyjnej; realizowany jest jako czynność administracyjna, od której brak podstaw do odwołania, lecz istnieje możliwość zaskarżenia jej do sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji odmawiających pełnej płatności rolniczej, uznając obiekcje co do procedury dowodowej za niezasadne, a brak dowodów skarżącego nie podważa stanowiska organów. Regulacje kwalifikowalności powierzchni za uzasadnione.