Sam wpis do rejestru przedsiębiorców nie wystarcza do uznania za prowadzenie działalności gospodarczej. Organy publiczne muszą wykazać faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej w celu zastosowania art. 24f ust. 1 u.s.g. wobec radnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak jest podstawy prawnej uprawniającej Głównego Inspektora Farmaceutycznego do wydania decyzji administracyjnej nakładającej na podmiot odpowiedzialny obowiązek pokrycia kosztów badań jakościowych produktów leczniczych, co skutkuje uchyleniem wyroku WSA i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie prowadzonych postępowań naprawczych były przewlekłe. Skarga kasacyjna zostaje oddalona, albowiem WSA zasadnie stwierdził przewlekłość postępowania oraz brak rażącego naruszenia prawa przez organ.

Odmowa udzielenia ochrony międzynarodowej wobec wnioskodawców jest prawidłowa, gdyż organy administracyjne prawidłowo oceniły materiał dowodowy i stwierdziły brak uzasadnionej obawy przed prześladowaniem lub poważną krzywdą w kraju pochodzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż odmowa umorzenia nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego jest zgodna z prawem, gdy nie zachodzą szczególne okoliczności uprawniające do umorzenia. Ciężka sytuacja materialna, bez wyjątkowych przesłanek, nie uzasadnia umorzenia, co utrwala zasadę subsydiarności w prawie socjalnym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Gminnej Spółdzielni S. w R., uznając za niezasadne zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego w decyzjach dotyczących ustalenia warunków zabudowy. Rozstrzygnięcie potwierdza zgodność z prawem wydanych decyzji. (Art. 184 p.p.s.a.)

Brak wykonania nasadzeń zastępczych w terminie określonym w decyzji administracyjnej skutkuje stwierdzeniem wymagalności opłaty, bez względu na wystąpienie zewnętrznych przeszkód w realizacji tego obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przesłanki uzasadniające umorzenie zobowiązań z funduszu alimentacyjnego muszą być szczególne i wyjątkowe, a skarżący musi wykazać obiektywne przeszkody w ich spłacie, czego w niniejszej sprawie nie wykazano; skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Małżonek zobowiązanego nie posiada legitymacji do złożenia zażalenia na postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, chyba że ustawa wyraźnie przewiduje takie uprawnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że sąd I instancji nie naruszył prawa odmawiając badania formalnych warunków sprzeciwu, o ile nie była potrzeba ich weryfikacji wobec art. 138 § 2 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną N. I., uznając, że działalność przewozowa wykonywana była niezgodnie z ustawą o transporcie drogowym, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej i utrzymanie w mocy decyzji organów niższej instancji.

System wewnętrznej kanalizacji odprowadzający wody deszczowe do rowu melioracyjnego nie jest równoważny włączeniu działki w zorganizowany gminny system kanalizacyjny, co wyłącza uprawnienie do zwolnienia z opłat retencyjnych.

Przewóz drogowy odpadów bez prawidłowego zewnętrznego oznakowania tablicą informacyjną "ODPADY" narusza przepisy, uzasadniając nałożenie kary pieniężnej. Odpowiedzialność przedsiębiorcy nie podlega wyłączeniu z uwagi na brak winy, gdy niedochowano wymaganej staranności w zakresie spełnienia obowiązujących wymogów prawnych.

Kara pieniężna za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia nie podlega umorzeniu, jeśli przewoźnik nie spełnił należnej staranności w zabezpieczeniu ładunku. Gwałtowne hamowanie nie stanowi okoliczności egzoneracyjnej wyłączającej odpowiedzialność przewoźnika za ruch pojazdu nienormatywnego.

Skarga kasacyjna oddalona; zarządzenie pokontrolne WWIOŚ, choć niewiążące administracyjnie, prawidłowo wskazało na konieczność dostosowania działań ZGK do norm prawnych dotyczących gospodarki odpadami, co potwierdza utrzymanie w mocy wyroku WSA.

Odprowadzenie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie stanowi o objęciu nieruchomości systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej. Opłata za zmniejszenie retencji nie jest uchylona przez istnienie wewnętrznych urządzeń odprowadzających wodę.

W przypadku śmierci strony po wniesieniu skargi, a przed wydaniem wyroku, proces sądowy jest dotknięty wadą nieważności (art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a.), co skutkuje koniecznością uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Uczestnictwo organizacji ekologicznej w postępowaniu w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego dla instalacji spalania paliw nie jest dopuszczalne, jeżeli zmiana ta nie jest istotna (art. 185 ust. 2a P.o.ś.). Umorzenie postępowania odwoławczego było zgodne z prawem.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na zgodność zamiennego projektu budowlanego z prawem miejscowym oraz brak naruszenia uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich działek, przy czym organy nadzoru budowlanego prawidłowo oceniły wpływ inwestycji na przyszłe zagospodarowanie sąsiednich nieruchomości.

NSA potwierdza zasadność uwzględnienia skargi na bezczynność organu w sprawach dotyczących udzielenia zezwoleń na pobyt rezydenta, niezależnie od sytuacji wojennej w Ukrainie, oraz utrzymuje w mocy wyrok pierwszej instancji wobec braku skutecznego podważenia jego podstaw prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że w sporze dotyczącym umorzenia postępowania wznowieniowego słusznie zastosowano przepisy z 2015 r. dotyczące obszaru oddziaływania obiektu, co uzasadniało decyzję kasacyjną organu odwoławczego.

Dwulatni termin przedawnienia uprawnienia organu do nałożenia kary pieniężnej, określony w art. 92c ust. 1 pkt 3 Ustawy o transporcie drogowym, biegnie od dnia ujawnienia naruszenia. Po jego upływie, bez względu na zawieszenia związane z epidemią, decyzja o nałożeniu kary staje się bezskuteczna.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przy ustalaniu powierzchni użytkowej kluczowej dla podstawy opodatkowania nie wystarczy polegać wyłącznie na danych ewidencyjnych, lecz konieczna jest ich weryfikacja w kontekście zgłoszonych zastrzeżeń merytorycznych i dowodowych.

Dane ewidencyjne gruntów dotyczące powierzchni użytkowej budynków nie mogą być wyłącznie decydujące w postępowaniu podatkowym; organy podatkowe muszą uwzględniać dowody na rzeczywistą powierzchnię użytkową lokali.