Brak bezpośredniego związku przyczynowego między niepodejmowaniem pracy a sprawowaną opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz decyzję Wojewody Mazowieckiego z uwagi na błędne zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. oraz niezachowanie zasady dwuinstancyjności i prawidłowej oceny dowodowej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność przetwarzania i udostępnienia danych osobowych przez ZUS instytucji zagranicznej, zgodnie z przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz RODO.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Stowarzyszenie K. została oddalona. Udostępnienie informacji dotyczących kandydatów, którzy nie zostali wybrani, nie jest obligatoryjne, gdyż nie stanowi informacji publicznej oraz podlega ochronie danych osobowych.

Stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Małopolskiego z 22 października 2001 r. było zasadne, ze względu na prawomocność orzeczenia z 17 października 1973 r. w dotyczącym wywłaszczenia. Decyzja była prawomocna od 30 czerwca 1976 r. i nie mogła być przedmiotem postępowania odwoławczego.

Odpowiedzialność za realizację zadań wynikających z programu ochrony powietrza spoczywa na organie wykonawczym gminy, nawet w sytuacji ograniczonych możliwości finansowych. Brak narzędzi egzekwowania zadań od mieszkańców nie zwalnia z obowiązku realizacji programu i może skutkować nałożeniem kary administracyjnej.

Brak orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności u matki osoby wymagającej opieki wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom spokrewnionym w dalszej kolejności, jak brat, zgodnie z art. 17 u.ś.r.

Przy ustaleniu świadczenia pieniężnego dla żołnierza prowadzącego działalność gospodarczą rozliczaną ryczałtem, w braku zaświadczenia o dochodach, zastosowanie ma art. 312 ust. 4 ustawy o obronie Ojczyzny, według którego świadczenie obliczane jest według stawek minimalnego wynagrodzenia.

Informacje dotyczące zakresu dodatkowego zatrudnienia funkcjonariusza NIK oraz związanych z nim zwolnień z obowiązków stanowią informację publiczną. Bezczynność organu w niewłaściwym trybie rozpoznania wniosku dostępnego nie jest rażącym naruszeniem prawa.

Uchybienie w wykazaniu rzeczywistego wykonawcy usług dokumentowanych przez faktury VAT stanowi naruszenie prawa i skutkuje uchyleniem wyroku; NSA przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność szczegółowego zbadania dowodów.

Siostrzeńcowi osoby niepełnosprawnej nie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, gdyż nie ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wg k.r.o., co wyklucza go z kręgu uprawnionych do pobierania świadczenia, zgodnie z art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Informacje dotyczące programu 'Inicjatywa doskonałości', nieobjęte art. 381 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa; odmowa udostępnienia takich danych narusza prawo do informacji publicznej.

Niezasadne są zarzuty naruszenia konstytucyjnych zasad zaufania obywateli do państwa oraz niezgodności art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z Konstytucją RP w kontekście umorzenia postępowań po upływie 30 lat od decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, oddala ją, stwierdzając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił zasadność decyzji odmownej wobec założenia publicznego przedszkola integracyjnego w Gminie G., uwzględniając lokalne potrzeby oświatowe i prawidłowość procesu decyzyjnego.

W postępowaniu administracyjnym o stwierdzenie prawa własności na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, stroną może być jedynie podmiot posiadający udokumentowane prawo rzeczowe na dzień 1 września 2005 r. Brak dokumentów uniemożliwia nadanie przymiotu strony i skuteczne wniesienie o wznowienie postępowania.

Informacja o wygaszeniu mandatu posła jest informacją publiczną, a bezczynność Kancelarii Sejmu w udostępnieniu tych informacji uzasadnia stwierdzenie naruszenia prawa przy dostępie do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego nieruchomości podlegających reformie rolnej, z uwagi na prawidłowość oceny dowodów dokonanej przez WSA.

Postanowienia ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego, umarzające postępowania wszczęte po 30 latach od decyzji, są zgodne z Konstytucją RP i stabilnością porządku prawnego oraz nie naruszają zasad ochrony praw człowieka.

Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego: Spełnienie warunków ustawowych umożliwiających wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości wymaga prawidłowego zainicjowania rokowań przez inwestora. Brak odpowiedzi właściciela spełnia wymogi art. 124 ust. 3 u.g.n., uzasadniając wydanie decyzji. Skarga kasacyjna oddalona.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w okresie, kiedy istnieje uprzednia prawomocna decyzja przyznająca uprawnienie do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Uchylenie takiej decyzji musi nastąpić przed przyznaniem nowego świadczenia, a decyzje te nie mogą być pobierane kumulatywnie.

Odszkodowanie za wywłaszczenie nieruchomości pod drogę ustala się według jej przeznaczenia i stanu na dzień decyzji ZRiD, bez prawa do premii za dorozumiane wydanie gruntu po terminie.

Decyzja Naczelnika Dzielnicy Kraków-Podgórze z dnia 31 grudnia 1979 r., przyznająca odszkodowanie osobie zmarłej, w świetle prawa stanowi rażące naruszenie przepisów, skutkujące nieważnością decyzji administracyjnej.

Organy administracji publicznej nie są zobowiązane do udzielania odpowiedzi wykraczających poza zakres informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., ani do prowadzenia oceny prawidłowości przepisów prawnych. Odpowiedzi udzielone w terminie 14 dni na wniosek o dostęp do informacji uznaje się za wystarczające, jeśli organ wyraża stanowisko w dostępnych granicach swoich kompetencji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w sposób właściwy odpowiadał na wniosek o dostęp do informacji publicznej, wykluczając bezczynność oraz uznając, że organ działał zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.