Uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego, o której mowa w art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej, musi mieć charakter realny i kwalifikowany, a nie jedynie potencjalny. Jej istnienie wymaga uwzględnienia całokształtu okoliczności dotyczących sytuacji finansowej podatnika w relacji do wysokości zobowiązania podatkowego.

Doręczenie przesyłki zawierającej dokumenty administracyjne na adres w Estonii, zgodnie z wewnętrznymi przepisami tego kraju, uznaje się za prawidłowe. Skarga kasacyjna nie wykazała uchybień prawnych wpływających na skuteczność doręczenia.

Negatywna przesłanka przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z powodu związku małżeńskiego osoby wymagającej opieki, bez oparcia się na orzeczeniu o znacznym stopniu niepełnosprawności współmałżonka, jest zgodna z prawem i zasadami konstytucyjnymi.

Ograniczenia wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dotyczące ochrony zabytków, są zgodne z prawem, jeśli opierają się na wpisie do gminnej ewidencji i uzgodnieniach konserwatorskich i nie naruszają władztwa planistycznego gminy.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uznając za uzasadniony zarzut niewyjaśnienia całości stanu faktycznego dotyczącego roli skarżącej jako podmiotu naruszającego warunki decyzji środowiskowej.

Skarga kasacyjna dotycząca nieważności doręczenia korespondencji administracyjnej na adres poza granicami kraju, w tym przywrócenia terminu na wniesienie skargi, została oddalona ze względu na brak dowodów uchybienia przez doręczającego przepisy prawa dotyczącego skutecznego doręczenia.

Nałożenie kary pieniężnej na F. Sp. z o.o. było zasadne z uwagi na brak zgłoszenia towaru do systemu SENT i zgodne z przepisami materialnoprawnymi oraz proceduralnymi, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej. Naruszenie obowiązków SENT uzasadniało sankcję bez naruszenia zasad proporcjonalności.

Obowiązek szczepień ochronnych wobec dzieci jest wymagalny przy braku przeciwwskazań lekarskich. W przypadku uchylania się obowiązek może być egzekwowany administracyjnie.

Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchylony w części oddalającej skargę K.M. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania z koniecznością uzasadnienia zakresu emisyjności oraz zastosowania odpowiedniego przepisu prawa wodnego.

Sąd I instancji prawidłowo stwierdził naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. przez organy środowiskowe, dokonując sprostowania omyłki pisarskiej bez wpływu na treść merytoryczną postanowienia. Rozstrzygnięcie to nie zmieniało istoty wcześniejszej decyzji administracyjnej.

Złożenie wniosku o ustalenie stopnia niepełnosprawności przed końcem 2023 r. daje podstawę do stosowania starszych przepisów dotyczących świadczeń pielęgnacyjnych, jeśli wniosek o świadczenie zostanie złożony w terminie określonym przez art. 24 ust. 2a ustawy.

Wystąpienie o nowe zezwolenie na zbieranie odpadów musi spełniać wymogi obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; nie jest dopuszczalne kontynuowanie działalności sprzecznej z przepisami prawa miejscowego po wygaśnięciu dotychczasowych zezwoleń.

Decyzja o zezwoleniu na wycinkę drzew, warunkowana uzyskaniem pozwolenia na budowę, wygasa, jeśli warunku tego nie spełniono. Wykonanie wycinki niezgodnie z warunkiem uzasadnia stwierdzenie wygaśnięcia decyzji administracyjnej.

Nie spełnienie przesłanek krótkotrwałości oraz braku zaangażowania w podtrzymywanie totalitarnego reżimu wyklucza uznanie przypadku za szczególnie uzasadniony, co skutkuje niestosowaniem preferencyjnych przepisów ustawy zaopatrzeniowej.

Decyzja odmawiająca udostępnienia informacji publicznej na podstawie tajemnicy przedsiębiorstwa musi być precyzyjnie uzasadniona, wskazując zarówno formalne, jak i materialne przesłanki ograniczenia dostępu, w przeciwnym razie podlega uchyleniu ze względu na naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zaskarżony wyrok zgodny z prawem: Żądanie informacji publicznej przez radnego o istocie przetworzonej, mające na celu kontrolę gospodarowania mieniem publicznym, wymaga wykazania szczególnego interesu publicznego. Sama pozycja radnego może to uzasadniać.

Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 znajduje zastosowanie w prawie podatkowym, umożliwiając przywrócenie terminów materialnoprawnych przez organ podatkowy w okresie pandemii COVID-19, co przy braku wykonania takiego obowiązku przez organ skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej.

NSA wyraził stanowisko, że sądy administracyjne zobowiązane są do badania przedawnienia składek w ramach postępowania dotyczącego ich umorzenia; bez tego postępowanie jest bezprzedmiotowe.

Ocena, czy członek zarządu zgłosił wniosek o ogłoszenie upadłości „we właściwym czasie” w rozumieniu art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej, powinna być dokonywana na podstawie przesłanek niewypłacalności określonych w Prawie upadłościowym oraz terminu przewidzianego na zgłoszenie wniosku po ich wystąpieniu.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu za zaległości spółki ulega przeniesieniu przy braku wniosku o upadłość złożonego we właściwym czasie, o ile członek zarządu nie wykazał braku winy. Formalne pełnienie funkcji członka zarządu uzasadnia odpowiedzialność niezależnie od realnego zaangażowania w sprawy spółki.

Spółka komandytowo-akcyjna jest traktowana jako spółka kapitałowa zgodnie z Dyrektywą 2008/7/WE; pożyczki od wspólników dla SKA są zwolnione z podatku od czynności cywilnoprawnych. Skarga kasacyjna oddalona.

Złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa przy zgłoszeniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, rodzi obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2142 z późn. zm.).

Posiadacz zależny nieruchomości nie legitymuje się statusem podatnika i tym samym nie jest stroną w postępowaniu o ustalenie podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna oddalona jako niezasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość oceny sądu pierwszej instancji w zakresie legalności zaskarżonego postanowienia, które naruszało prawo i tym samym wymagało wyeliminowania z obrotu prawnego.