Skarga kasacyjna zarzucająca niewłaściwą ocenę dowodów i błąd organów celnych w unieważnieniu zgłoszeń celnych jest niezasadna. Organy celne działają zgodnie z przepisami prawa celnego, gdy brak jest ostatecznego dowodu wywozu towaru. NSA oddala skargę kasacyjną.

Decyzja o oddaleniu skargi kasacyjnej potwierdza zasadność rozstrzygnięcia, iż beneficjent dotacji zobowiązany jest do rzetelnego dokumentowania wydatków zgodnych z przeznaczeniem dotacji. Brak prawidłowego dokumentowania skutkuje koniecznością zwrotu nadwyżki dotacji.

Decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej wydaje prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie trzyosobowy skład kolegium. Wydanie decyzji przez niewłaściwy organ skutkuje jej nieważnością.

Skarga kasacyjna od wyroku w sprawie o umorzenie postępowania stwierdzającego nieważność decyzji budowlanej nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż rzekome immisje nie uzasadniają interesu prawnego skarżącego ani ograniczeń zabudowy sąsiedniej działki.

Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy stosuje się do wszystkich cudzoziemców, w kontekście zawieszenia biegów terminów dotyczących zezwoleń na pobyt. Bezczynność organu nie stanowiła rażącego naruszenia prawa, wobec istniejących wątpliwości interpretacyjnych.

Roboty budowlane, które nie zostały zakończone w okresie obowiązywania specustawy covidowej, mimo ich związku z przeciwdziałaniem COVID-19, podlegają ogólnym wymogom Prawa budowlanego. Zwolnienia przewidziane w specustawie miały charakter tymczasowy i wymagają restrykcyjnej interpretacji.

Zaskarżona uchwała miejscowego planu zagospodarowania może naruszać prawa własności skarżącej i wymaga ponownego rozpoznania celem oceny zasadności i proporcjonalności wprowadzonych ograniczeń inwestycyjnych, co uzasadnia uchylenie wyroku WSA w Gliwicach.

Oddalenie skargi kasacyjnej wskazuje na brak podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów proceduralnych oraz materialnych związanych z wstrzymaniem robót budowlanych i kwalifikacją budynku jako dwukondygnacyjnego, co wymagało pozwolenia na budowę.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie istnieją podstawy prawne do umorzenia składek niebędących płatnikami na podstawie art. 30 u.s.u.s., przez co organ prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego.

W sprawie dotyczącej opodatkowania usług świadczonych na rzecz podmiotu z siedzibą w Niemczech, brak bezpośredniego związku z nieruchomością położoną poza Polską oraz brak stałego miejsca prowadzenia działalności odbiorcy usługi wyklucza opodatkowanie usług poza Polską na podstawie art. 28e ustawy o VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że bezczynność Dyrektora Biblioteki Publicznej w rozpatrywaniu wniosku o informację publiczną nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, mimo że formalnie była zawiniona. Sąd uwzględnił częściowo skargę kasacyjną, przyznając zwrot kosztów postępowania.

Czynności podejmowane przez podatnika w ramach optymalizacji podatkowej, nie będące pozornymi ani niezgodnymi z istotą przepisów prawa podatkowego, nie mogą zostać uznane za nadużycie prawa podatkowego w rozumieniu art. 5 ust. 5 ustawy o VAT.

Termin na złożenie wniosku o pomoc finansową określony w rozporządzeniu ma charakter prawa materialnego, co wyklucza zastosowanie przepisów k.p.a. w odniesieniu do jego biegu oraz skutków uchybienia, a odmowa wszczęcia postępowania z powodu uchybienia terminu jest zasadna.

Decyzja Prezesa Rady Ministrów o odmowie przyznania skarżącemu emerytury specjalnej mieści się w granicach uznania administracyjnego, a działalność społeczna, choć cenna, nie nosi znamion wybitnych zasług wymaganych przez art. 82 ust. 1 ustawy FUS.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok, wskazując, że termin sześciomiesięczny do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej liczy się od momentu podjęcia pierwszej czynności przez organ, a nie od daty zawiadomienia strony.

Wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu następuje z chwilą podjęcia pierwszej czynności przez organ, a nie z chwilą zawiadomienia strony, co oznacza, że przestrzeganie terminu z art. 13n ustawy o drogach publicznych wymaga podjęcia czynności w terminie, a nie powiadomienia strony w tym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. U. dotyczącą przyznania świadczenia wychowawczego, uznając, że decyzja ZUS oraz wyrok WSA były zgodne z prawem, a zarzuty naruszenia prawa materialnego były nieusprawiedliwione.

Dla ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego decydująca jest data złożenia wniosku o orzeczenie niepełnosprawności przed dniem 31 grudnia 2023 r., co uzasadnia stosowanie przepisów u.ś.r. ze stanu prawnego sprzed 1 stycznia 2024 r.

Wyrok WSA w Lublinie uchylony z powodu wadliwości uzasadnienia dotyczącego stwierdzenia nieważności uchwały w części. NSA uznał uchwałę Rady Miejskiej we Włodawie częściowo za podjętą z istotnym naruszeniem prawa, nieuzasadnione uchylenie aktu nadzorczego w całości.

Wystąpienie naruszenia ochrony danych osobowych nie wyklucza uznania czynności za przetwarzanie danych w rozumieniu art. 4 pkt 2 RODO. Każda operacja na danych może być czynnością legalną lub nielegalną, lecz wymaga oparcia w przesłankach z art. 6 ust. 1 RODO.

Skan umowy cywilnoprawnej zawartej przez podmiot niepubliczny nie stanowi dokumentu urzędowego, tym samym nie jest informacją publiczną podlegającą udostępnieniu zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

E. Spółka z o.o., ze względu na charakter swojej działalności i strukturę własnościową, jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p., czego bezczynność nie została uznana za rażące naruszenie prawa.

Informacje zawarte w umowie sponsorsko-partneringowej, będące tajemnicą przedsiębiorstwa, nie podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna, jeśli ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić interesowi handlowemu przedsiębiorcy. Odmowa dostępu do takich informacji jest uzasadniona działaniami zmierzającymi do ochrony poufności danych.

Ochrona prywatności stron postępowania uzasadnia odmowę udostępnienia wyroków rozwodowych jako informacji publicznej; anonimizacja nie zawsze zapewnia wystarczającą ochronę prywatności.