Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że rozstrzygnięcie legalności decyzji administracyjnej podlega zasadzie oceny według stanu prawnego z dnia jej wydania, a kwestia niezakończenia sprawy nie odnosi się do postępowania sądowego, lecz administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd I instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliły decyzję w przedmiocie prawa użytkowania wieczystego z uwagi na istotne braki dowodowe, zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., wymagające rozstrzygnięcia przez organ I instancji.
W sprawie dotyczącej opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska, właściwym jest przywrócenie terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności, jeśli organ administracyjny nie uwzględnił wszystkich istotnych okoliczności wyjaśniających przyczyny uchybienia terminu.
Odmawiając umorzenia zadłużenia z tytułu składek, organ ZUS działał zgodnie z przepisami prawa. Skarżący nie udowodnił przesłanek do umorzenia określonych prawem, a kontrola sądowa potwierdziła prawidłowość ustaleń faktycznych organu.
Dwuletni termin przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, o którym mowa w art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym, należy interpretować jako odnoszący się do daty wydania decyzji, a nie jej doręczenia.
Nie można uznać, że niewykonanie wezwania w terminie z powodu wewnętrznych nieporozumień usprawiedliwia brak spełnienia przesłanki "bezzasadnego" niewykonania żądania, a więc istniały przesłanki do nałożenia kary porządkowej zgodnie z art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Decyzja o udzieleniu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych została wydana z rażącym naruszeniem art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności, w konsekwencji braku zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości.
Produkty zawierające substancje o działaniu antybakteryjnym, jak żele z wysoką zawartością alkoholu etylowego, mogą być kwalifikowane jako biocydy, wymagając uzyskania stosownego zezwolenia na obrót, a ich funkcja biobójcza przeważa nad funkcją kosmetyczną.
Interes faktyczny właściciela urządzeń technicznych znajdujących się na terenie inwestycji nie stanowi podstawy do uznania za stronę postępowania o pozwolenie na budowę. Status strony określa wyłącznie przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który ma pierwszeństwo przed regulacjami ogólnymi.
Sprzedaż żywności na wynos, pozbawiona usług wspomagających konsumpcję w miejscu sprzedaży, nie stanowi usług związanych z wyżywieniem i nie podlega obowiązkowi stosowania kas fiskalnych online wedle art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o VAT.
Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze, mające na celu zakłócenie prawa do znaku towarowego używanego przez inny podmiot o ugruntowanej pozycji rynkowej, uzasadnia jego unieważnienie na podstawie art. 164 ust. 1 pwp w zw. z art. 129¹ ust. 1 pkt 6 pwp.
Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym, wynikający z aktów prawa, jest wymagalny pomimo twierdzeń o rzekomych przeciwwskazaniach, gdy brak ku temu podstaw prawnych. Zarzuty proceduralne związane z tytułem wykonawczym są bezzasadne.
NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność zbadania indywidualnego interesu Skarżącej oraz zgodności uchwały krajobrazowej z zasadami proporcjonalności i równowagi interesów. Orzeczenie podkreśla niezastosowanie się do wytycznych NSA w ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Zgoda budowlana, uzyskana przed wejściem w życie uchwały krajobrazowej, wyklucza sankcjonowanie retroaktywne, a nieustalone jej posiadanie narusza prawa nabyte. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza zgodność wyroku z zasadami efektywnej ochrony prawnej.
Do dochodów polskiego marynarza pracującego na statku norweskiego przedsiębiorstwa w transporcie międzynarodowym znajduje zastosowanie art. 14 ust. 3 Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, co uzasadnia przyznanie ulgi abolicyjnej na podstawie polskiego prawa.
Ogłoszenie choroby zawodowej jest uzasadnione przy wysokim prawdopodobieństwie związku przyczynowego ze środowiskiem pracy, nawet gdy są inne potencjalne przyczyny, które nie zostały jednoznacznie obalone.
Właściciel obiektu budowlanego może być zobowiązany do przedłożenia ekspertyzy technicznej na podstawie art. 81c ust. 2 P.b., jeżeli istnieją uzasadnione wątpliwości co do jakości robót budowlanych i stanu technicznego budynku, zwłaszcza w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego.
Tajemnicy skarbowej nie stosuje się do informacji o ujęciu przez kontrahenta podatnika zdarzeń w deklaracji w wypadku wniosku kontrahenta o zaświadczenie, jeśli dotyczy ich samodzielnych transakcji – naruszenie art. 293 § 3 pkt 2 o.p.
Sąd orzekający odrzucił skargę kasacyjną, uznając za uzasadnione uchylenie decyzji przez sąd pierwszej instancji z powodu naruszenia zasad poprawnej legislacji i równego traktowania, wynikających z wstecznego zastosowania wadliwej reguły prawnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną na podstawie art. 184 Ppsa, uznając decyzję kasatoryjną wydaną przez organ odwoławczy za uzasadnioną z uwagi na wadliwość operatu szacunkowego i potrzebę dopełnienia procedur dowodowych przez organ pierwszej instancji.
Sąd orzekł, że decyzja o zwrocie dotacji była zgodna z prawem, a twierdzenia o przedawnieniu oraz przekroczenia zakresu wykorzystania dotacji przez Fundację pozostają nieudowodnione, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.
Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego odpowiadała prawu, spełniając wymogi art. 61 u.p.z.p., w tym szeroką interpretację pojęcia "działka sąsiednia" w kontekście prowadzenia analizy urbanistycznej, co NSA uznał za zgodne z przepisami.
Dla ustalenia opłaty planistycznej, operat szacunkowy winien stosować tę samą metodę wyceny nieruchomości przed i po zmianie planu miejscowego. Różnice wynikające ze zmiany metody mogą wpływać na wynik szacowania wartości nieruchomości, co należy wyeliminować w postępowaniu.
WSA prawidłowo stwierdził, że decyzja Inspektora Sanitarnego o chorobie zawodowej, oparta na wysokim prawdopodobieństwie związku z warunkami pracy, jest zgodna z prawem i nie wymaga dowodu absolutnej pewności przyczynowej.