Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Prokurator Krajowy dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jednakże nie było to rażące naruszenie prawa, co uzasadnia brak obowiązku podjęcia dodatkowych działań przez organ.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozszerzona kontrola Okręgowego Inspektora Pracy w przedsiębiorstwie była legalna i zgodna z przepisami Konwencji MOP nr 81 oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, uzasadniając oddalenie zarzutów skargi kasacyjnej.
Nabycie mienia Skarbu Państwa przez gminę z mocy prawa na mocy ustawy o samorządzie terytorialnym wyłącza spełnienie przesłanek publicznego użytku, jeżeli dowody nie wykazują faktycznego wykonywania zadań publicznych; powództwo kasacyjne w tym zakresie bezzasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie istnieją wystarczające podstawy do uznania choroby zawodowej w kontekście przesłanek temporalnych oraz dowodowych, skutkujące oddaleniem skargi kasacyjnej z uwagi na upływ okresu umożliwiającego rozpoznanie schorzenia jako zawodowego.
Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogu dostatecznej konkretyzacji podstaw kasacyjnych poprzez precyzyjne powiązanie z elementami stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest oczywiście bezzasadna i podlega oddaleniu.
Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania przez umorzenie postępowania administracyjnego z mocy prawa po upływie 30 lat od decyzji wywłaszczeniowej, zostaje oddalona jako niezasadna. Nowelizacja k.p.a. wprowadzająca to umorzenie jest zgodna z Konstytucją RP.
W przypadku przekroczenia ustawowego terminu do wydania decyzji administracyjnej, organ ponosi odpowiedzialność za zwłokę, w tym w formie kary pieniężnej, o ile opóźnienie nie wynika z przyczyn niezależnych od organu. Brak zastosowania art. 64 § 2 k.p.a. co do wezwania do uzupełnienia braków formalnych nie wpływa na bieg terminu.
Oddalenie skargi kasacyjnej. Orzeczona kara dyscyplinarna zwolnienia ze służby jest właściwa i współmierna do ciężaru popełnionego przewinienia, oraz stopnia zawinienia skarżącego, z uwzględnieniem charakteru służby wojskowej.
NSA oddala skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, iż orzeczenie z 1956 r. weszło do obrotu prawnego poprzez doręczenie, a procedura stwierdzenia nieważności decyzji nie obejmuje odrębnego stwierdzenia ich wydania z naruszeniem prawa.
Brak przesłanki eksploatacji w transporcie międzynarodowym czyni niezasadnym zastosowanie ulgi abolicyjnej oraz ograniczenia poboru zaliczek, w sprawie marynarzy pracujących na jednostkach o charakterze usługowym.
Art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej umożliwia wznowienie postępowania, gdy nowe okoliczności faktyczne lub dowody były nieznane organowi, niezależnie od ich znajomości przez stronę postępowania.
Sprzedaż nieruchomości obejmująca grunt i budowle trwale z nim związane podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych w zakresie nieobjętym podatkiem VAT, zgodnie z zasadami prawa cywilnego i ustawą o podatku PCC.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu przez Radę do Spraw Polaków poza Granicami Kraju, uchylając decyzję odmowną w sprawie przyznania Karty Polaka na podstawie nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalający skargę na decyzję organu administracyjnego w przedmiocie zwrotu dotacji jest zgodny z prawem i prawidłowo oparty na materiale dowodowym nieuznawanym za niekompletny ani błędnie oceniony.
Postępowanie o odszkodowanie za wywłaszczenie nieruchomości, które nie nastąpiło w sposób formalny i prawnie skuteczny, nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia administracyjnego. Brak pozbawienia właściciela nieruchomości oznacza bezprzedmiotowość roszczenia odszkodowawczego.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego; warunki udziału w postępowaniu uznano za nieproporcjonalne do przedmiotu zamówienia, co usprawiedliwiało nałożenie korekty finansowej.
Wniosek o zwrot wywłaszczonych nieruchomości złożony po terminie, nawet przez jednego ze współwłaścicieli, nie uzasadnia wznowienia postępowania ani powzięcia pozytywnej decyzji administracyjnej. Decyzja umarzająca postępowanie została utrzymana.
Dieta radnego jest świadczeniem wyrównawczym za utracone korzyści finansowe związane z wykonywaniem mandatu, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w aktach prawa miejscowego dotyczących zasad jej ustalania.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, uznając że organ nie spełnił obowiązku realizacji wytycznych z wcześniejszego wyroku oraz że art. 188 Prawa wodnego prawidłowo odnosi się do kosztów utrzymania urządzeń wodnych przez podmioty czerpiące z nich korzyści.
Art. 402 ust. 1 i 2 p.w. nie narusza art. 9 ust. 3 Konwencji z Aarhus; ograniczenia dla organizacji ekologicznych w postępowaniach wodnoprawnych są prawidłowe i zgodne z prawem międzynarodowym.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że decyzja cofająca uprawnienia diagnosty jest zgodna z ustawą Prawo o ruchu drogowym oraz podkreśla obowiązek ścisłego stosowania przepisów dotyczących badań technicznych, bez możliwości miarkowania sankcji.
Art. 402 ust. 1 i 2 ustawy Prawo wodne nie narusza Konwencji z Aarhus, ograniczając uprawnienia organizacji ekologicznych do udziału w postępowaniach wodnoprawnych tylko do tych, gdzie decyzja jest poprzedzona decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. W niniejszym przypadku niezasadne było wszczęcie postępowania.
Postanowieniem NSA, w sytuacji gdy decyzja wywłaszczeniowa nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, występuje stan powagi rzeczy osądzonej, uniemożliwiający ponowne ustalenie odszkodowania za daną nieruchomość, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Odpowiedzialność zarządzającego transportem za naruszenia przewozu drogowego na zasadzie ryzyka wymaga wykazania przez stronę wszelkich starań w celu ich zapobieżenia, a brak takiej wykazanej staranności skutkuje utrzymaniem kary.