Świadczenie pielęgnacyjne dla osoby niespokrewnionej w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki jest uzależnione od legitymowania się przez jej rodziców orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 17 ust. 1a u.ś.r.). Uchwała NSA z 14 listopada 2022 r. wiąże sądy administracyjne, wykluczając odmienną wykładnię.

Przesłanka interesu publicznego może uzasadniać odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej zgodnie z art. 24 ust. 3 ustawy SENT, o ile organy administracyjne rozważą proporcjonalność sankcji oraz sytuację prawną i ekonomiczną podmiotu. NSA podtrzymuje decyzję WSA uchylającą sankcję z powodu niepełnej analizy tych przesłanek przez organy.

Opłata zmienna za pobór wód podziemnych musi być określona zgodnie z celem ich wykorzystania, różnicując pomiędzy wodą dla zbiorowego zaopatrzenia ludności a tą sprzedawaną innym podmiotom. Preferencyjna stawka ma zastosowanie wyłącznie do wód przeznaczonych na cele związane z zaopatrzeniem ludności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że prawidłowe wykonanie obowiązków nałożonych przez ustawę SENT jest istotne dla skutecznego monitorowania przewozu towarów, a naruszenia nie mogą być jedynie formalnymi uchybieniami. Odstąpienie od kary pieniężnej musi być uzasadnione istotnymi przesłankami interesu publicznego lub podmiotu, których brak w niniejszej sprawie.

Odmowa ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia jest uzasadniona, gdy raport o oddziaływaniu na środowisko nie przedstawia racjonalnych wariantów alternatywnych, zgodnie z ustawą o ocenach oddziaływania na środowisko.

Prawo do rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego powstaje od pierwszego dnia miesiąca, w którym wydana została decyzja przyznająca to świadczenie, co wyklucza możliwość jego przyznania od dnia złożenia wniosku.

1. Wyłączenie stosowania w sprawach, o których mowa w art. 3 ust. 6 i 8 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego, istotnych reguł postępowania jurysdykcyjnego, w tym art. 78, art. 79, art. 80 art. 81, art. 81a i art. 107 § 3 k.p.a., nie uchyla ani nie ogranicza zakresu stosowania

Skarga kasacyjna nie została uwzględniona z uwagi na formalne braki w jej konstrukcji, uniemożliwiające skuteczną ocenę zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego. NSA potwierdzał prawidłowość wykładni art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

NSA podzielił stanowisko WSA w Gliwicach, uznając, że nagła choroba pełnomocnika uzasadniała przywrócenie terminu na wniesienie odwołania, co czyni zaskarżone postanowienie SKO bezprawnym i uprawniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak powiązania stawianych zarzutów proceduralnych z odpowiednimi przepisami P.p.s.a. oraz niewykazanie wpływu zarzucanych uchybień na wynik sprawy skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej jako niezasadnej.

Włączenie budynku do wojewódzkiej ewidencji zabytków jako formy wstępnej ochrony zabytków jest uzasadnione dowodami posiadanej wartości historycznej, artystycznej lub naukowej. Ocena wartości zabytkowej obiektu leży w kompetencji organu konserwatorskiego, nie zaś sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o nałożeniu dodatkowego zobowiązania w podatku VAT na spółkę za zgodną z prawem w odniesieniu do oszustw karuzelowych związanych z diodami LED, oddalając jednocześnie zarzuty wobec transakcji dotyczących dysków SSD, oraz potwierdza zawieszenie przedawnienia związane z postępowaniem karnym skarbowym.

W obliczu analizy prawnej i stanu faktycznego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za bezzasadne zarzuty skargi kasacyjnej, utrzymując wyrok w mocy i potwierdzając konieczność uwzględnienia racjonalności kosztów egzekucyjnych przez organy administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, iż uchwała gminy ze zgodą na bezprzetargową sprzedaż nieruchomości, może być stwierdzona nieważną, jeśli naruszone zostaną zasady poprawy zagospodarowania wskazane w art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że prawo do żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości wygasło z upływem terminu zawitego, a brak zawiadomienia współspadkobierców o możliwości zwrotu nie wpłynął na poprawność decyzji organów administracyjnych.

Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy o Policji, zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych jest zgodne z prawem, jeżeli wszczęto przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne i zawieszenie można uzasadnić dobrem służby, przy czym nie wymaga się oceny prawdopodobieństwa popełnienia przewinień.

Opłaty zmienne za pobór wód powinny być różnicowane w zależności od celu poboru. Zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę przeznaczoną do spożycia podlega innym stawkom niż pobór wody do celów komercyjnych, zgodnie z prawem wodnym.

Przekazanie wód podziemnych przez przedsiębiorstwo wodociągowe w celu realizacji zadań innych niż zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę zużywaną do spożycia przez ludzi uzasadnia stosowanie odrębnej, wyższej stawki opłaty zmiennej.

Skarżący nie wykazał naruszenia interesu prawnego przez uchwałę planistyczną, a Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodną z prawem decyzję organów oddalającego skargę kasacyjną.

Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 25 października 2023 r., w kontekście wyroku TSUE C-277/24, podlega oddaleniu, gdyż skarżący nie wykazał wpływu orzeczenia TSUE na treść rozstrzygnięcia NSA ani nie przedstawił konkretnych, relewantnych zarzutów merytorycznych.

Odmowa aktualizacji ewidencji gruntów oparta na braku niezbędnych dokumentów przez wnioskodawcę, przy zachowaniu zgodności z formalnymi procedurami, pozostaje zgodna z prawem. Ocenia się w granicach podstaw kasacyjnych precyzyjnie określonych przez profesjonalnych pełnomocników.

Tablica umieszczona w pasie drogowym bez zgody zarządcy stanowi reklamę wymagającą pozwolenia na zajęcie pasa drogowego, a niedopełnienie tego obowiązku skutkuje nałożeniem kary administracyjnej zgodnej z ustawą o drogach publicznych.

W odniesieniu do zachowania polegającego na umieszczeniu nośnika reklamowego w pasie drogowym bez zezwolenia zarządcy drogi, zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zgodność z prawem nałożenia kary pieniężnej, której wysokość została obliczona prawidłowo.

Przy naliczaniu opłat za pobór wód powierzchniowych przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest zobowiązane stosować odmienną stawkę opłaty zmiennej w zależności od przeznaczenia wody, rozróżniając wodę pobraną dla zbiorowego zaopatrzenia ludności od wody sprzedawanej hurtowo innym podmiotom.