Student może być skreślony z listy studentów za brak postępów w nauce, szczególnie gdy nie zalicza powtarzanego przedmiotu i nie usprawiedliwia nieobecności na egzaminach, a decyzja o skreśleniu nie przekracza uznania administracyjnego.

Student traci prawo do stypendium socjalnego z chwilą formalnego wykreślenia go z listy studentów, nawet jeśli późniejsze orzeczenie sądu uchyla decyzję o skreśleniu. Posiadanie statusu studenta w momencie przyznania pomocy jest przesłanką niezbędną dla jej otrzymania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając właściwość postępowania organu w doręczeniu wezwań. Wyrok WSA wykazał braki uzasadnienia prawnego, które uniemożliwiły kontrolę instancyjną.

Protokół z posiedzenia Komisji kontrolnej dotyczącej mienia publicznego stanowi informację publiczną, a nie dokument wewnętrzny. Bezczynność organu w tej sprawie stanowi naruszenie prawa dostępu do informacji publicznej.

Skarga kasacyjna I.N. odrzuca się; działanie Prezesa UODO stanowiło bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, lecz sąd I instancji słusznie zdecydował o niewymierzaniu organowi grzywny ani sumy pieniężnej, ze względu na brak podstaw do zastosowania tych środków.

Opinia kuratora o likwidacji szkoły musi opierać się na przepisach prawa, a brak zawiadomienia rodzica o ograniczonej władzy rodzicielskiej nie stanowi istotnego naruszenia w warunkach spełnionych prawnie.

NSA uznaje, że przewóz pojazdem bez licencji na transport okazjonalny, w sytuacji gdy licencja na taksówkę jest nieważna, nie spełnia kryteriów legalności i uzasadnia karę pieniężną.

W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej o wywłaszczeniu, brak interesu prawnego następcy prawnego skutkuje umorzeniem postępowania. Interes prawny wynika z posiadania przymiotu strony, co odnosi się do pierwotnego statusu własnościowego.

Automatyczne odstępstwo od stosowania sankcji VAT z art. 112b u.p.t.u. na rzecz podmiotów w upadłości, mimo wystąpienia nieprawidłowości podatkowych, jest niezgodne z zasadą równości i proporcjonalności, gdyż sankcje mogą być uzasadnione skalą i charakterem uchybień.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Zarządu Województwa Wielkopolskiego uznając, iż ocena organu nie uwzględniała zasady proporcjonalności w kontekście realizacji umowy finansowanej z funduszy unijnych w czasie pandemii COVID-19.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. podtrzymując decyzję o zwrocie nienależnego dofinansowania, z uwagi na ustalenia dotyczące braku spełnienia warunków zatrudnienia wymaganych dla tego dofinansowania oraz nieuiszczenia składek na ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia.

Zawarcie umowy o rozłożeniu na raty składek ZUS modyfikuje terminy wymagalności tych składek, eliminując ich zaległość, co wyłącza przesłanki uniemożliwiające uzyskanie dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych.

Przetwarzanie danych osobowych w trybie art. 65 § 1 k.p.a. jest zwolnione z obowiązku informacyjnego z art. 14 RODO, gdy przetwarzanie wynika z przepisów prawa państwowego, które przewidują mechanizmy zapewniające ochronę interesów osoby, której dane dotyczą.

Informacje zawarte w dokumentach orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego podlegają udostępnieniu zgodnie z ustawą o organizacji Trybunału, a nie ustawą o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza stosowanie tej drugiej w zakresie określonym przez uregulowania szczególne.

Bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w rozpoznaniu skargi na przetwarzanie danych osobowych stanowi rażące naruszenie prawa, jeśli przekroczenie terminów jest oczywiste i nieuzasadnione, niemniej wymierzenie grzywny lub sumy pieniężnej zależy od oceny sądu i nie jest obligatoryjne nawet przy rażącej bezczynności.

NSA utrzymuje w mocy wyrok WSA w Gliwicach, uznając, że skarga kasacyjna nie wykazuje istotnych wad postępowania ani błędów w ustaleniach faktycznych i materialnoprawnych, które mogłyby skutkować uchyleniem orzeczenia.

Praktyki w zakresie udostępniania dokumentacji medycznej, zarówno w kontekście opłat, jak i ograniczeń czasowych, mogą naruszać zbiorowe prawa pacjentów, jeżeli prowadzą do ich ograniczenia lub negacji, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta.

Termin zapłaty ryczałtu od zaliczek na poczet dywidendy powinien być liczony od roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłaty, zgodnie z zasadą in dubio pro tributario.

Członek zarządu nie odpowiada za zaległości podatkowe spółki, jeśli zgłoszono wniosek o upadłość w "właściwym czasie", bądź jeśli brak zgłoszenia wniosku jest niezawiniony. NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na błędne ustalenia dotyczące właściwego czasu zgłoszenia upadłości.

Na podstawie art. 188 p.p.s.a., NSA uchylił wyrok WSA oraz zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że art. 37at ust. 8 u.p.f. nie znajduje zastosowania poza postępowaniami kontrolnymi, co eliminuje podstawy do nałożenia kary pieniężnej.